FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Nieuws

Visual

Igor Gluscevic "FC Utrecht een mooie club"

01-12-2007

0 reacties


Hij vertoonde zijn voetbalkunsten in iedere uithoek van Europa en maakte ook nog een kort uitstapje naar China. Igor Gluscevic (33) heeft in zes landen van elke cultuur kunnen proeven en is inmiddels een bron van levenservaring. Geen miljoenenstad in China, het hectische Griekenland of opmerkelijke taferelen in Spanje meer. Gewoon het serene Almelo in de luwte van de grote steden. Rust, dat is waar Gluscevic naar verlangde na jaren van verhuizen en aanpassen. Zijn komst naar Heracles Almelo betekende een voorlopig einde aan de avonturier Gluscevic. “Voetbal is een mooi beroep, maar ook een beroep waar je als speler en trainer vaak moet verhuizen. Ik heb al veel gereisd en ben inmiddels op het punt beland dat ik het veranderen van land wel zat ben”, zegt de Montenegrijnse wereldreiziger. Zijn voetbalcarrière bracht hem langs maarliefst zes verschillende landen, enkele totaal verschillende culturen en vooral veel aanpassingsproblemen. Alhoewel Gluscevic over het algemeen geen moeite had met zijn gewenningsproces, ondervond hij ook moeilijk jaren. Zoals aan het begin van zijn loopbaan, toen hij onder contract van Sevilla de moeilijkste periode in zijn leven doormaakte. “Het was 1999, de tweede seizoenshelft bij Sevilla. Het was mijn eerste jaar bij de club en niet alles verliep zoals ik het zou willen. Toen in de lente in mijn thuisland de oorlog over de opsplitsing van Joegoslavië woedde kon ik het seizoen wel op mijn buik schrijven. Mijn hele gezin was daar, maar ik stond nog onder contract in Spanje. Het was echt een verschrikkelijk jaar. Mijn familie kon ik niet altijd bereiken. Ik ging me zorgen maken toen ik ze niet kon spreken. Concentreren op het voetbal kon ik mij totaal niet meer. Het was verreweg het moeilijkste jaar uit mijn hele leven.” “We maakten als Joegoslavische spelers in de rest van Europa een protest tegen de oorlog. In bepaalde wedstrijden wilden we gewoon niet spelen, het was voor ons een manier om ons punt duidelijk te maken. Maar de clubs konden het niet waarderen. Ze hebben natuurlijk ook niets te maken met de politieke problemen van ons thuisland. Het bezorgde me veel problemen bij Sevilla, waardoor ik uiteindelijk moest vertrekken.” Het maakte hem wel hard voor de toekomst. De toekomst waarin alles naar eigen zeggen ‘beter’ werd. Mooie jaren in Nederland lachte hem toe. “Na mijn korte uitstapje bij Aris Saloniki in Griekenland kwam het verhaal FC Utrecht op tafel. Een hele mooie club, waar ik absoluut mijn beste jaren heb meegemaakt. Toen ik bij Utrecht voor drie jaar tekende was ik 26 jaar, misschien wel de beste leeftijd voor een voetballer. Alles verliep zoals ik het wilde en het team draaide goed. De speelstijl sloot precies aan op mijn visie en met aan de linkerkant Dave van den Bergh en van rechts Dirk Kuyt of Stefaan Tanghe werd ik constant perfect bediend.” Maar hoe graag Gluscevic ook in de Domstad was gebleven, de financiële crisis van FC Utrecht dwong hem naar een andere werkgever uit te kijken. “Ik geloof dat de club enkele tientallen miljoenen in de schulden stond. Ik was een te dure speler en helaas moet je dan de knop omzetten en een nieuwe club gaan zoeken.” Vitesse klopte aan, maar die optie was door de belangstelling van Sparta Praag niet interessant genoeg. “In Praag kon ik Champions League spelen. Als je dan aanbiedingen van een aantal clubs krijgt waar dat niet het geval was dan is de keuze snel gemaakt. Het was een absoluut een fantastische ervaring. Een groot succes was mijn verblijf daar echter niet. In februari, toen ik eindelijk goed ging presteren, raakte ik geblesseerd aan mijn enkel. Het brak me mentaal een beetje op. Je beseft dat je als topspeler moet presteren, en wanneer dat niet gebeurt komt er druk van buitenaf. Toen ik eindelijk scherp werd en goed begon te spelen raakte ik geblesseerd. Aan het einde van het seizoen kwam er een nieuwe trainer en een nieuwe voorzitter. Die zagen dat ik de duurste speler op de loonlijst was, maar dat ik amper wat had gepresteerd in het eerste jaar. Ze waren niet tevreden over me. Ik mocht wel blijven, maar wilde niet het risico lopen om een jaar lang op de bank te zitten. Op mijn dertigste wilde ik wel nog wat uit mijn carrière halen.” Een mislukt avontuur bij Vitesse volgde. De grondslag daarvoor lag volgens Gluscevic vooral in het spelsysteem. En dus zocht hij opnieuw het avontuur. Dit keer geen club in de Balkan, of het warme Spanje. Shangdong Luneng uit China, normaliter niet echt een trekpleister voor voetballers, was de nieuwe bestemming van de aanvaller. “China zat al langer in mijn hoofd, al toen ik bij Vitesse speelde. Het was voor mij heel interessant om nieuwe culturen te ontmoeten. Ik was enorm onder de indruk van de Chinese bevolking. Wát een leergierigheid! Die mensen hebben zoveel wil om te leren. Het is het allersterkste land ter wereld, dat weet ik zeker. Niet te geloven hoeveel capaciteit Chinezen in zich hebben. Een klein voorbeeld: Toen ik in Beijing was liepen er zoveel mensen achter me aan om me dingen te vragen in het Engels, puur om de taal te leren. Gebouwen worden in een paar maanden uit de grond gestampt. China is enorm ontwikkeld.” Maar ook aan het Chinese avontuur kwam binnen het jaar een einde. “Toen ik naar China vertrok liet ik mijn gezin achter in Nederland. De stad waar ik zou gaan spelen had wel zeven miljoen inwoners, maar was niet internationaal. Mijn kinderen konden daar dus ook niet fatsoenlijk naar school. Als het Beijing of Sjanghai was geweest, dan was ik nog veel langer in China gebleven. Als voetballer zal ik niet meer terugkeren daar, maar wellicht ga ik na mijn carrière het land weer eens opzoeken.” Hij is het inmiddels wel zat, het rondreizen, de onzekerheid over een nieuw land. Stil zal hij echter nooit gaan zitten. Zich nestelen in één bepaald land zit nou eenmaal niet in hem. “Ik zoek altijd overal een uitdaging in. Daar hoort het ontdekken van nieuwe landen ook bij. Amerika lijkt me nog steeds een geweldig land om te wonen. Het leven daar trekt me gewoon heel erg. Maar mijn thuisland Montenegro blijft mijn land. Het is inmiddels zo goed als opgebouwd en de toeristische sector gaat de komende jaren enorm groeien. Het gaat vergeleken met een aantal jaar geleden weer goed met mijn land.” Wat voor andere doelen hij in zijn leven ook heeft, op voetbal is hij nog lang niet uitgekeken. “Mijn zoontje is net zo’n voetbalgek als ik ben. Als hij net terug komt van trainen vraagt hij al: ‘Papa, zullen we buiten gaan voetballen?’. Hij is zo enorm gedreven. Ik herken dat in mezelf. Ik ben nog steeds tot op het bot gemotiveerd om te presteren. Dat kind zit nog steeds in me. Het voetbal zal ik niet snel gaan verlaten. Een speler zei ooit: ‘Ik heb het voetbal alles gegeven, ik heb ook veel teruggekregen, maar het voetbal heeft nog niet alles terugbetaald.’ Daar kan ik me goed in vinden”, sluit Gluscevic af met een mooie anekdote. Bron: Voetbalprimeur - Door: Ronnie Vermonden en Jelmer van der Dussen

Reacties

Bij dit bericht zijn 0 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

FC UtrechtExcelsior
19 november 2017 14:30 uur
Galgenwaard

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Er is op dit moment geen poll vraag.

Voorspellingscompetitie

1 (1) Le@n 18pt
2 (12) fanvandeFC 17pt
3 (2) Gina 17pt
4 (3) tonyb 16pt
5 (4) badbo13 16pt
6 (32) chapri 15pt
7 (5) Dito4ever 15pt
8 (6) De meester 15pt
9 (7) Jan van Staa 14pt
10 (38) L@rs-Sven 14pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing