FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Specials

Visual

Hoe is het met...Johan van der Hooft

13-03-2009

0 reacties


Door vele supporters werd hij gezien als de opvolger van Rob de Wit. Maar met zijn snelheid en zijn inzet had hij een heel andere manier van spelen, een stijl die door de fans werd gewaardeerd. Aan het einde van zijn eerste seizoen werd hij na John van Loen kozen als tweede populairste speler van FC Utrecht. De periode dat hij bij FC speelde was ook nog eens een succesvolle. In zijn eerste seizoen, 1984-85, werd de KNVB Beker gewonnen. In zijn tweede seizoen waren er de memorabele wedstrijden tegen Dinamo Kiev en ook de gewonnen nacompetitie van 1986-87, met een ontketende Erik Willaarts, maakte hij (door een blessure deels) mee. Dat hij niet alleen als speler populair was, maar ook als mens blijkt wel als hij tijdens ons gesprek door Hans van Breukelen, Jean-Paul de Jong en Edu Nandlal hartelijk wordt begroet. Ik heb deze keer voor de thuiswedstrijd tegen Vitesse op Klein Galgenwaard afgesproken met Johan van der Hooft.

Opleiding bij PSV
Dat Johan van der Hooft vóór FC Utrecht bij Helmond Sport speelde weten de meeste voetballiefhebbers nog wel, maar dat hij daarvoor tien jaar in de jeugd van PSV speelde weten niet veel mensen. "Klopt, ik heb daar mijn opleiding genoten en uiteindelijk nog één jaar in het tweede elftal gespeeld. In die periode moesten elke wedstrijd zo'n zeven spelers van het eerste meedoen. Omdat die spelers ook hun wedstrijden moesten spelen moesten wij daarvoor wijken," aldus Van der Hooft. Aangezien de keeper en linksback van het tweede al getekend hadden bij Helmond Sport was de keuze voor hem ook niet moeilijk. "De trainer van Helmond kwam regelmatig bij ons kijken en dus heb ik een keer aan hem gevraagd of ik ook niet bij hun kon komen voetballen. Dat zou dan voor het tweede wel kunnen omdat hij de selectie voor het eerste al rond had. Dat maakte mij niet uit, als ik maar weg was bij PSV. Uiteindelijk heb ik nooit voor het tweede gespeeld en heb ik zeven jaar lang bijna alles gespeeld voor het eerste. In '82 werden we kampioen van de Eerste Divisie en hebben we twee jaar in de Eredivisie gevoetbald."

De overstap naar FC Utrecht
"In zijn zeven jaar bij Helmond speelde hij behalve zijn laatste jaar altijd als linksbuiten. "Het laatste jaar kwam Peter Corbijn over van PSV. De trainer vond hem beter op die plek en daardoor speelde ik linkshalf. Net in het jaar dat ik linkshalf speelde en twee jaar bijtekende bij Helmond Sport belde voorzitter Kernkamp van FC Utrecht dat ze een linksbuiten zochten en interesse in mij hadden." En zo werd hij dus de opvolger van de naar Ajax vertrokken Rob de Wit. Van der Hooft gaat verder over zijn transfer: "Ik heb dat zelf nooit zo ervaren. Bij Utrecht willen ze jongens die willen werken en er tegenaan gaan. Rob de Wit was een jongen voor de mooie acties, maar ik moest het van mijn snelheid en inzet hebben en aan het eind van mijn eerste jaar werd ik achter John van Loen als tweede gekozen bij de populairste spelers, dus het publiek waardeerde dat wel. Met dat publiek kon je toch nooit kapot. Je werd zo opgezweept door het publiek dat je vanzelf wel alles gaf." De start begon in ieder geval al moeilijk bij FC Utrecht. De nieuwe trainer Nol de Ruiter zei in de VI dat hij liever Danny Hoekman van NEC had gehaald als opvolger voor De Wit. "Barry Hughes heeft mij aanbevolen voor de linksbuitenplek. Ik heb Hughes ook nooit gesproken, toen ik bij FC Utrecht kwam was hij al weg. Mensen vroegen ook verbaasd aan mij of ik voor het eerste of tweede ging spelen bij Utrecht, want de stap van Helmond naar FC Utrecht was wel groot zeiden ze. Ik kreeg toen een rondleiding in het nieuwe stadion, terwijl Danny Hoekman dat niet zoveel interesseerde, en ik kostte natuurlijk ook niet zoveel als Hoekman. Ik moest me wel extra bewijzen omdat de nieuwe trainer toch aangaf dat hij liever een andere speler op mijn plek wilde." En zich bewijzen deed hij zeker. "Ik had het geluk dat ik bij Helmond al een paar weken trainde voordat ik bij Utrecht begon, dus mijn conditie was al op een behoorlijk niveau. Ik ben als Brabander natuurlijk niet op mijn mondje gevallen, en dat had ik wel nodig die eerste paar trainingen, want ik lag meer op het gras dan dat ik op mijn benen stond. Bij Helmond ging alles voorzichtig op de training maar hier ging het er behoorlijk hard aan toe," aldus een lachende Van der Hooft. De selectie werd toen de tijd ook grotendeels door Utrechters bezet. "Ja, alleen Michel Beukers en ik kwamen van buiten de stad en dus moesten wij ons extra bewijzen. Ik dacht nog, als het zo moet dan doe ik maar mee en ik heb flink van me afgebeten. Omdat ik vanaf het begin af aan al goed presteerde op het veld werd ik uiteindelijk ook maar met rust gelaten. Ze wilden mij niet meer op me poten schoppen op de training, want ze hadden me zondag nog nodig." En dus werd hij maar met rust gelaten op de trainingen. Opmerkelijk noemt hij ook hoe sommige spelers veranderden als ze eenmaal het gras roken: "Als Jan Wouters op het veld kwam was het een heel ander persoon dan daar buiten. Die schold je helemaal verrot. Ook als hij zelf een foute pass gaf, lag het toch niet aan hem. En buiten het veld is hij zo'n aardige rustige kerel. Ik denk wel dat je zo moet zijn om de top te halen. Eigenwijs en je bek bij je hebben," zegt hij vol bewondering.


Johan van der Hooft gaat het duel aan met een Sparta-speler.

Het bekersucces
Bij het eerste grote succes van de club, de bekerwinst in 1985, was hij één van de hoofdrolspelers. De halve finale in Eindhoven tegen zijn oude club PSV zal menig Utreg-hart nog sneller doen kloppen. "Mijn vrouw komt uit Eindhoven, tegenover het stadion, dus die halve finale was een thuiswedstrijd voor ons. Wij kennen ook ontzettend veel mensen bij PSV," aldus Van der Hooft met zijn karakteristieke Brabantse tongval. In deze wedstrijd had hij ook een belangrijk aandeel in de 2-2. "Ja, Piet Wildschut scoorde in eigen goal, maar mede door het feit dat ik hem heel fel op de huid zat. Het leek ook op de tv-beelden alsof ik die 2-2 scoorde. Het mooiste was bij de 2-2 dat die hele tribune achter het doel omhoog ging, ik had tot op dat moment niet door dat er zoveel Utrechtfans waren. We zijn na de wedstrijd nog met John van Loen en Jan van de Akker op stap geweest, met een Utrecht-pak aan in een kroeg in Eindhoven," vertelt hij lachend. De weg naar de finale tegen zijn oude club Helmond Sport werd ontsierd door een rel na een interview van hem in de Volkskrant. "Ik had al tien jaar interviews gegeven en het was altijd even positief, maar die vent van de Volkskrant verdraaide mijn woorden op zo'n manier dat het dus helemaal verkeerd uitpakte. De mensen die mij een beetje kenden wisten ook wel dat deze woorden nooit uit mijn mond zouden komen. Maar spelers van Helmond zoals Edelbloedt en Meeuwsen, waar ik nog mee gevoetbald heb, hadden een rode lap voor en hebben mij de hele wedstrijd opgezocht," zegt een nog steeds verontwaardigde Van der Hooft. Maar ook trainer Jan Brouwer van Helmond gooide nog wat olie op het vuur door het bewuste artikel in de bespreking te gebruiken. "Dat mag ook, dat vind ik dan niet eens erg. Maar dan wel tot het normale toe. Ik werd echt gezocht die wedstrijd. Helmond-fans hadden toen ook bij mij thuis de hele carport en de garage volgeschreven en dat raakte me wel persoonlijk. We hebben door die hele affaire bijna de finale verloren. Ze waren zo gebrand om te winnen. Maar ook agressief naar mij toe, dat vond ik te ver gaan. Maar jongens als Ton du Chatinier, Ben Rietveld en Ton de Kruyk stonden gelijk voor me klaar als er weer een opstootje was. De overwinning in blessuretijd smaakte er niet minder om. We zijn toen na de finale met de ploeg nog naar Dikke Dries geweest."

De voetbalmachine uit Kiev
Na de bekerwinst volgde het seizoen daarop uiteraard Europees-voetbal. In de eerste ronde van het toernooi voor bekerwinnaars ontving FC Utrecht Dinamo Kiev. De ogen van Van der Hooft worden groter als ik over de thuiswedstrijd begin. "In die thuiswedstrijd tegen Kiev heeft die rooie Kuznetsov mijn knie kapot geschopt. Ik ben toen wel doorgegaan mede door de sfeer in het stadion, ik wilde er niet uit. Ik maakte toen nog een actie waaruit Gertje Kruys de 1-0 scoorde. Ik kon amper lopen man. Ik heb mijn kruisband afgescheurd in de nacompetitie het seizoen daarop tegen Twente, mijn meniscus kapot, ik denk echt dat toen tegen Kiev de aanzet is gezet naar die blessures. Ik heb nog nooit zo'n trap gehad als toen." Ondanks die doodschop is hij nog steeds vol lof over de ploeg Dinamo Kiev van toen. "Het was wel een van de hoogtepunten, ook daar voor ruim honderdduizend man, die wedstrijd is echt langs me heengegaan. Na die snelle 0-1 van ons door de Kruyk begonnen zij te voetballen en toen zijn we niet van onze speelhelft afgeweest. Ik heb denk ik maar drie ballen geraakt, ik liep alleen maar achter mijn tegenstander aan. Gelukkig stopten ze bij 4-1, want als ze waren blijven voetballen hadden ze de dubbele cijfers kunnen halen. Zo'n tempo, wat een machine. Maar in Utrecht hebben we ze toch heel aardig partij gegeven. Toen kregen we vlak voor tijd een ongelukkige goal tegen van Demianenko. En dat was de enige nederlaag die ze leden dat jaar, dus die nederlaag in Utrecht staat mooi in de geschiedenisboeken," aldus een nog steeds trotse Van der Hooft.

De mindere periode in Utrecht
Na twee succesvolle seizoenen volgde een niet zo prettig derde seizoen bij FC Utrecht. "Dat jaar kwam Willem van der Horst erbij, dat speelde al vijf jaar dat hij zou komen. Toen hij op zijn retour was, haalden ze hem alsnog. En dat ging min of meer ten koste van mijn plek. Ik heb toen ook vrij veel op de bank gezeten, nam De Ruiter jongens van het tweede mee. Ik heb toen een tijdje in het tweede gevoetbald als linksback. Op zich geen probleem want ook nu in de zaal speel ik achterin. Ik heb het inzicht en de snelheid al ben ik geen bikkelharde verdediger, maar het gaat me goed af. Ik heb toen ook goede wedstrijden gespeeld als linksback, ook in het eerste speelde ik een paar keer linksback, toen Erik van der Meer geblesseerd was." Maar Van der Hooft geeft niet zomaar op. "Ik heb ook nooit mijn kop laten hangen, want als ik in het veld sta doe ik altijd mijn best. Ik speelde twee jaar alles wat ik mee kon doen, ik moest bij wijze van spreken opgelapt worden om mee te kunnen doen en dan laten ze je zo min of meer vallen. Daar heb ik Nol de Ruiter iets anders leren kennen. Dan gaat hij spelers die hij gekocht heeft opstellen. Dan moet je twee keer zo goed presteren als een ander en ook wel wat geluk hebben. Ik heb aan de andere kant ook geluk gehad met mijn kans bij Utrecht, op het moment dat ik dacht dat ik de rest van mijn carrière bij Helmond Sport zou blijven zitten."

Kippenvel
De teleurstelling druipt nog van zijn gezicht af als we over zijn vertrek beginnen. "Ja, ik vind het ook nog altijd vreemd dat ik geen contractverlenging heb gekregen. De reden daarvoor hebben ze me nooit duidelijk gemaakt. Ik moest nog 30 worden, dus dat was wel vreemd. Ik werkte 32 uur in de week en moest vijf keer op en neer in de week en dat was ontiegelijk zwaar op dat niveau. Ze gingen ook langzaam naar het profvoetbal toe, John van Loen was de eerste full-prof toen. Ze hadden het liefst dat ik dichterbij kwam wonen. Maar ik had daarvoor wat meer zekerheid nodig dan alleen een jaar contract." Teleurgesteld of niet, Van der Hooft heeft nog steeds respect voor de toenmalige trainer: "Ik hoor wel vaker dat hij helemaal niet zo'n toptrainer was maar ik vond Nol de Ruiter toch wel een goede trainer. Vooral zijn trainingsvormen en -varianten waren geweldig, ik heb fantastisch kunnen trainen onder hem. Buiten de trainingen was het een heel aimabele man. Hij was absoluut geen slechte trainer. Hij paste perfect bij de club en spelersgroep. Ik heb hem ook wel bewezen dat ik het niveau aankon en toen heeft hij mij ook het krediet gegeven." Ook het publiek vond het onterecht dat hij op de bank belandde. "Ik zat een wedstrijd op de bank, want de Ruiter had wel wat met 2 spitsen. John van der Linden en Michel Beukers stonden toen in de spits en ze raakten geen pepernoot en het publiek begon te zingen dat ik er in moest. Daar krijg ik nu nog kippenvel van. Toen ik er in kwam was ik zo gebrand dat het ineens als een speer ging. Je wordt natuurlijk gedragen door het publiek, prachtig."

Afscheid van het betaalde voetbal
Na drie jaar FC Utrecht vertrok Van der Hooft naar het Duitse Goch, daar speelde hij een half jaar in de Oberliga. "Daar kon ik veel geld verdienen. Ik kreeg ook de overschrijving in eerste instantie niet rond naar Duitsland, ze vonden mij goed genoeg voor hier in Nederland. Ik zei, ik denk het wel, maar ik ga niet solliciteren, ik heb tien jaar betaald voetbal gespeeld, als ze me willen hebben weten ze me te vinden. Ik heb nog wel met Helmond gesproken, maar daar ben ik gelijk op afgeknapt, want daar heb ik in die zeven jaar nooit een gulden verdiend. Dus, ik dacht, dat als ik daar ooit nog terugkom wil ik nog wel een beetje fatsoenlijk verdienen. Ik deed daar een voorstel dat iets onder mijn salaris bij Utrecht was, en dat was ook niet echt veel hoor, en toen zeiden ze dat ik de helft kon krijgen. Ik ben toen naar Duitsland gegaan, maar die club bleek achteraf failliet te zijn. Toen ben ik begin 1988 naar Geldrop gegaan, eerst een half jaar meetrainen omdat ik pas in het nieuwe seizoen mocht voetballen. En daar heb ik nog zes jaar in de Hoofdklasse gevoetbald als linkermiddenvelder. Daar zijn we nog drie keer kampioen van de Hoofdklasse geworden en één keer algeheel amateur-kampioen van Nederland. Dat was een heel leuke periode." Maar ook hier blijkt maar weer dat hij niet van ophouden weet. "Ik ben twee keer gestopt, de eerste keer trainde ik nog één keer in de week mee om een beetje bezig te blijven. Een oud-collega nam afscheid bij Geldrop en ik speelde mee in die afscheidswedstrijd en toen zei de trainer, als jij toch twee keer meetraint in de week dan kan je toch makkelijk meekomen? Jawel, zei ik, maar ik ben gestopt en hoe moet ik dat thuis uitleggen? Toen vroeg de teammanager hoeveel ik wilde hebben. Ik zei, doe maar 10.000 gulden, dat is goed zei hij. Ik dacht gelijk, shit, dat ging makkelijk. Dus 's avonds thuis maar tegen mijn vrouw verteld dat ik weer ging voetballen. Nou doe maar, je doet het toch veel te graag, zei ze. Toen ben ik weer begonnen en werden we kampioen en dan stop je ook niet. Nog een jaar en toen is het leuk geweest. Mijn kinderen stonden nog langs het veld met spandoeken: papa, stop je nu echt?" Maar dat bleek nog steeds niet het einde van de voetbalcarrière van hem te zijn. "Haha, nee, opeens belt mijn beste vriend of ik meewilde met zijn club Nuenen naar Cuba om mee te doen aan een toernooi. Daar ben ik maar op ingegaan en heb ik dus nog een jaar lang bij Nuenen in de tweede klasse gespeeld," aldus Van der Hooft.


Johan van der Hooft geflankeerd door zijn vrouw, in gesprek met de redactie.

Weerzien met oud profs
De keren dat Johan van der Hooft nog voetbalt, is in de zaal en met de oud-profs van zowel PSV als FC Utrecht. "Ja, dat is echt leuk. Ook het 'Oude Garde Toernooi' is geweldig. Elk jaar spelen de oud-profs van 10 betaalde clubs een toernooi, heel leuk om al die spelers van andere clubs, de vroegere tegenstanders, ook weer eens te zien." Maar ook daar zijn ze nog steeds heel fanatiek, Van der Hooft legt uit: "De laatste keer deed ik met PSV mee en toen kreeg ik gelijk van de Utrechtse jongens te horen dat ik een overloper was en bij PSV zeker beter betaald kreeg." Van der Hooft vindt het onbegrijpelijk dat het elke keer weer zoveel moeite kost om voor oud-FC een team op de been te brengen. "Eddy Overweg en Ton de Kruyk moeten zich helemaal suf bellen om een team bij elkaar te krijgen, dat begrijp ik niet. Er zijn zoveel oud-spelers, er moeten toch wel 15 man te vinden zijn om die wedstrijden te spelen? Sommige spelers zeggen toe dat ze komen en komen uiteindelijk niet opdagen, dan bellen ze niet eens even af. Ik voetbal al zes jaar nog altijd met veel plezier de wedstrijdjes met Happy-Utreg mee. Ik vind het altijd even leuk om elkaar weer te zien en een potje te voetballen. En het is ook wel leuk om te zien dat het balgevoel er bij de meeste nog wel is, het is allemaal minder snel, maar dat mag de pret niet drukken."

Druk baasje
In het dagelijkse leven struint Van der Hooft nog altijd de amateurverenigingen af voor zijn werk. "Ja, ik heb 22 jaar in de krantenbusiness gezeten en zelf ook 5 jaar lang een huis-aan-huisblad uitgegeven hoofdzakelijk in Eindhoven. Advertenties verkopen en uiteindelijk ook zelf 5 jaar uitgever geweest. De krant heeft het uiteindelijk niet gered, we hebben het op tijd kunnen verkopen. Nu werk ik al 5 jaar voor Balans-sportartikelen, een groothandel waar wij kleding en aanverwante artikelen verkopen rechtstreeks aan verenigingen. Ik ben daar eigenlijk dankzij een oud-collega van Helmond Sport binnengerold. Hij was op zoek naar een pand en kwam bij het makelaarskantoor waar mijn vrouw werkt terecht. Hij vroeg toen hoe het mij ging en mijn vrouw vertelde dus dat het met de krant niet goed ging. Laat Johan maar een keer bellen, zei hij tegen mijn vrouw. En zo ben ik dus daar terecht gekomen. We zijn de grootste in Nederland in sublimatiekleding, kleding waarin de sponsornaam of logo in de kleding zit en niet op het shirt bedrukt wordt." Maar dat is niet het enige wat hem bezig houdt, want ook op Internet is Van der Hooft druk. "Eén van mijn compagnons van de krant had al een internetbedrijf met een invoersysteem voor de autohandel. We zijn een krant begonnen waarin de autohandelaren konden adverteren, en dan kregen ze van ons een gratis website en de mogelijkheid om hun autoaanbod in te voeren in ons systeem van Autowijk.nl. We hadden in twee maanden tijd 100 autobedrijven in de regio Eindhoven gestrikt. Verder doen we aan websites bouwen, websitehosting en hebben we een aantal zoekmachines voor auto's en fietsen, waar nu al zo'n 500 fietshandelaren bij aangesloten zijn. Ook daar weer in combinatie met hun eigen website. Op Fietsenwijk.nl kan de consument meer dan 14.000 fietsen vinden, wat te vergelijken is met Autotrack voor de Autobranche en Funda voor de makelaars." Al met al dus een druk leven voor de sympathieke Brabander, wiens beide dochters, van 17 en 21 jaar, een HBO-studie doen in Utrecht. "De oudste woont al drie jaar in Utrecht op kamers en de jongste begint net en woont nog thuis in Mierlo. Nee, ze zijn niet gepusht om in Utrecht te gaan studeren," lacht Van der Hooft.

Een "Utrechter" in Brabant
Dus ook daar is nog steeds de band met de stad Utrecht. "Mijn hart ligt ook bij FC Utrecht, ik heb zeven jaar bij Helmond en tien jaar bij PSV gespeeld, maar bij FC Utrecht kom ik al 20 jaar lang een aantal keer per seizoen. Zo'n verschrikkelijk fijne club. Daar heb ik de mooiste periode van mijn voetbalcarrière gehad. Zoveel gelachen met al die Utrechtse jongens, met trainingskampen ook, wat daar allemaal gebeurde. Ik was natuurlijk niet veel gewend, want bij Helmond gebeurde geen flikker." Maar aan de andere kant waren de Utrechters weer niet gewend aan een Brabander. "Nou, ik heb in mijn periode bij Utrecht ik denk wel 300 vlaaien meegenomen, vlaaien kende ze toen nog niet in Utrecht en dus nam ik elke vrijdag tien vlaaien voor de spelers mee. En als er iemand jarig was moest ik de vlaaien regelen en geen gebak want de vlaaien waren een stuk goedkoper." En ook daar kwam de Utrechtse humor weer uit de kast. "Voor elk seizoen had Ton de Kruyk een poster gemaakt met allemaal cartoons van de spelers, ik was dan Conan met een koksmuts op en een vlaai in de hand. Frans Adelaar was een varken boven een trog. Martin Ockhuysen, onze verzorger, als Boeddha. We kregen ook een keer ons clubkostuum en volgens mij wisselde Gertje Kruys alle kledingstukken om, schoenen met maat 45 bij mijn spullen en alle grote en kleine maten door elkaar, echt een zooitje. Ik heb me helemaal blind gelachen bij Utrecht, want die humor daar is echt geweldig. Ik roep het al 20 jaar, Utrecht, daar heb ik mijn hart verloren."

Patrick van Tergouw

Foto's interview: Jeroen Kemp


Het interview met Johan van der Hooft is oktober 2007 gepubliceerd in FCU Fans! - Jaargang 03 - Nummer 01.

Reacties

Bij dit bericht zijn 0 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

UitploegThuisploeg
VitesseFC Utrecht
01 oktober 2017 14:30 uur
Gelredome

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Er is op dit moment geen poll vraag.

Voorspellingscompetitie

1 (4) De meester 13pt
2 (3) Speedy 13pt
3 (1) tonyb 13pt
4 (2) Demougze 12pt
5 (5) EAT 12pt
6 (6) Galgenwaard 4 Ever 10pt
7 (9) Sjakie 9pt
8 (13) fanvandeFC 9pt
9 (7) fcagbu 9pt
10 (14) HTS 9pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing