FC Utrecht heeft met grote verslagenheid kennisgenomen van het overlijden van Leo van Veen. De clubtopscorer aller tijden van de Utrechtse FC is tachtig jaar geworden. Van Veen, die vandaag (woensdag) overleed, was al geruime tijd ziek.
“Ik was heel sterk aan de bal, tactisch had ik een goed spelinzicht en technisch kwam ik ook goed mee. Mijn snelheid op de eerste meters had wat beter gekund, maar ik was toch wel een waardevolle speler voor een elftal. Voor de goal was ik heel slim.”
Zo omschrijft Leo van Veen zichzelf desgevraagd, tijdens een opname voor een Special van FC Utrecht TV in de zomer van 2020. De titel van die productie: Mister FC Utrecht.
Het is een officieuze eretitel die Van Veen meer dan toekomt. De in 1946 in Utrecht geboren spits speelde niet alleen honderden wedstrijden – 391, om precies te zijn – voor de FC uit Utrecht, ook was hij jarenlang één van de belangrijkste spelers van FC Utrecht. En is hij, met zijn 154 treffers in de Eredivisie, clubtopscorer aller tijden van de Utrechters.
DOS
Van Veen begint bij Celeritudo met voetballen. Die Utrechtse club is sinds 2001 een onderdeel van de nog altijd bestaande fusievereniging VSC. Als Van Veen zich inschrijft voor een voetbaldag bij DOS, valt hij op. De jongeling schopt het uiteindelijk tot de selectie van Door Oefening Sterk. En is in het shirt van die club verantwoordelijk voor wat voormalig sportverslaggever Hans van Echteld ‘de meest historische treffer in de Utrechtse voetbalgeschiedenis’ noemt.
Van Veen is het namelijk die in 1970 in een wedstrijd tegen het Groningse GVAV namens DOS het enige doelpunt van de middag scoort: 0-1 voor de Utrechters wordt het in Groningen. Daarmee ontloopt DOS degradatie, kan een fusie tussen DOS, USV Elinkwijk en Velox doorgang vinden en ontstaat dus FC Utrecht.
“Een grote persoonlijkheid”, zo typeert Gert Kruys oud-teamgenoot Van Veen. “Ik keek tegen hem op. Hij was in de selectie van FC Utrecht jarenlang één van de toonaangevende spelers, waarbij hij misschien wel de leider was. En op voetbaltechnisch gebied was Leo een icoon.”
Militaire dienst zorgt er in de jaren zestig desalniettemin bijna voor dat de voetballoopbaan van Van Veen al eindigt voordat die goed en wel is begonnen. Bijna twee jaar kan DOS slechts incidenteel een beroep op Van Veen doen, die in Apeldoorn zijn dienstplicht vervult. “Dat was niet eenvoudig”, aldus Van Veen over die periode. “Voor hetzelfde geld had dat het einde van mijn voetbalcarrière kunnen zijn.” Van Veen was er dan ook des te trotser op dat hij uiteindelijk in het eerste elftal van DOS uitkwam. Die trots had bovendien een extra dimensie, omdat zijn vader, Co, ook in het eerste van DOS had gespeeld.
Uiteindelijk is de loopbaan van Van Veen er één die juist heel lang duurt. De aanvaller leest het spel als geen ander en zorgt er op die manier onder meer voor dat hij zo min mogelijk potentieel gevaarlijke duels hoeft aan te gaan. Mede dankzij die gave is de spits bijna altijd inzetbaar en zelden geblesseerd. En op zijn FC Utrecht-kompanen kan hij altijd rekenen. Onder meer met Joop van Maurik vormt Van Veen een illuster duo. Van Maurik als opknapper van het vuile werk en als aangever, Van Veen als afmaker. Een uniek Utrechts voetbalkoppel: gentleman Van Veen en kuitenbijter Van Maurik.
Eind jaren zeventig stort Van Veen zich in een Amerikaans voetbalavontuur. Hij gaat spelen voor Los Angeles Aztecs in de North American Soccer League, een voetbalcompetitie die door buitenlandse sterren zoals naast Van Veen ook onder anderen George Best en Johan Cruijff van allure moet worden voorzien. Dat hij in Los Angeles samenspeelt met Cruijff is het fundament onder een latere transfer van Van Veen, die FC Utrecht in 1982/1983 verruilt voor Ajax. Spits is Van Veen dan niet meer. Hij wordt libero en pakt met Ajax dat seizoen de dubbel. “Voetballen met Johan Cruijff was een genot. Ik had het inzicht waardoor ik wist waar ik moest lopen als Johan aan de bal was”, herinnert Van Veen zich. “Ik wist waar de gaten lagen, ging erin en Johan zorgde dat die bal er kwam.”
Plezier
Van Veen keert na een jaar in Amsterdamse dienst terug bij FC Utrecht en sluit zijn spelersloopbaan af in Waalwijk, bij RKC. “Ik heb het geluk gehad dat ik heel lang fysiek kon meedraaien”, kijkt Van Veen terug op zijn jaren als profvoetballer. “Ik heb het heel lang volgehouden. En met plezier.”
Nadat hij zijn kicksen aan de wilgen heeft gehangen, gaat Van Veen als trainer aan de slag. Hij coacht verschillende clubs, waaronder zijn grote liefde FC Utrecht. En die liefde is wederzijds. In Stadion Galgenwaard blijft hij een graag geziene gast, waar één van de mooiste zalen naar hem is vernoemd.
Van Veen was al geruime tijd ziek. Tot in de laatste weken van zijn leven bleef hij in contact met FC Utrecht: dierbare teamgenoten uit vervlogen tijden zochten hem regelmatig op.
Nu is Mister FC Utrecht er niet meer. Maar één ding is zeker: we zullen hem nooit vergeten.
Afscheid
Wij wensen zijn familie, vrienden en naasten veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies. FC Utrecht zal in samenspraak met de familie kijken hoe we Leo van Veen op een gepaste wijze kunnen herdenken.
Bron: fcutrecht.nl