FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Visual

Silberbauer, de longen van 't team

05-12-2008

0 reacties


Het Nederlandse lesklasje loopt uit. De Denen van FC Utrecht blijken snelle leerlingen. Michael Silberbauer heeft zojuist zijn opdracht volbracht: in kleine buurtwinkels de ingrediënten kopen voor een zelfbedacht gerecht. Het idee erachter is dat als je veel moet vragen, je de taal snel machtig wordt. Chili con carne is de keuze van Silberbauer. ,,Zonder een speciale reden; het gerecht schoot me gewoon te binnen. Het is ook niet typisch Deens of Nederlands.'' Het is niet het geliefkoosde nordic food, dat de betere restaurants in Kopenhagen presenteren, maar daar maalt hij niet om. Want Silberbauer heeft Kopenhagen en moederland Denemarken om andere dan culinaire redenen verlaten, om het voetbal. En voor een beter begrip van de voetbalwereld komt enige kennis van de gesproken taal van pas. Onderwijzeres Gerda Erné is zeer tevreden over Silberbauers vorderingen. ,,Ik versta veel woorden van wat er wordt gezegd,'' verklaart de FC Utrecht-middenvelder, ,,ik vind het alleen nog wel moeilijk om er zinnen van te maken.'' De man die met een geweldige sliding Ajax afgelopen zondagmiddag van een tweede doelpunt en daarmee een overwinning op FC Utrecht afhield, werd 27 jaar geleden geboren in het Noorddeense Støvring. ,,Støvring, een dorp. Misschien wonen er maar vijfduizend mensen. Aalborg, op twintig kilometer afstand, is de grote stad in de buurt.'' Daar in Aalborg zal hij zijn eerste profcontract tekenen. ,,Ik ben net zoals veel jongens begonnen met voetballen na school. Gewoon op straat. Later bij Støvring IF. Mijn ouders waren niet echt sportief. Mijn vader heeft gevoetbald, maar niet op niveau. Mijn zus voetbalde ook. Wat mijn ouders wel altijd deden, was ons halen en brengen.'' Anders dan veel van zijn leeftijdsgenoten was Silberbauer in zijn jongensjaren niet een écht voetbaldier. Kende niet zoals zijn vriendjes alle namen uit de Premier League, had de muren van zijn kamer niet rijkelijk behangen met de sterren van toen. Ja, voor Maradona en Michael Laudrup, twee spelers van de buitencategorie, was een bescheiden plekje op de wand ingeruimd. ,,Niet echt het type dat ik ben,'' zegt Silberbauer met enige zelfspot. Zelf ontpopte Michael Silberbauer zich stilaan tot een gedegen middenvelder, tweebenig, doelgericht, snel, nooit verzakend. Een enkele keer stond Silberbauer in de aanval, maar de meeste trainers zagen in hem toch een dravende kracht in het middenrif. Anders gezegd: de lopende longen van het team. En die plek bevalt hem zelf ook, al was het alleen maar, omdat hij dan zo dicht mogelijk in de buurt van de bal is. Pas nadat Aalborg BK, de profclub en challenger van de Deense top, interesse had getoond - en waar hij rap meetrainde met het eerste - viel bij Silberbauer zelf het kwartje dat er wel eens een profcarrière voor hem in het verschiet kon liggen. maar de jonge broodvoetballer Silberbauer begreep goed dat hij nog een lange weg te gaan had, hij rekende zich niet rijk. ,,Maar de lol werd wel steeds groter, net als de uitdaging om het ver te schoppen. Dat komt omdat je met steeds betere spelers speelt, wat enorm stimuleert. Net zoals ik kon genieten van het spel van Manchester United en Barcelona, gewoon omdat dat de top is.'' ,,Maar ik vond en vind dat niveau onvergelijkbaar met wat ik zelf presteer. Eigenlijk ben ik door de jaren heen dezelfde speler gebleven. Ben misschien wat sneller en slimmer geworden, omdat je overal wat van oppikt en leert en door alles wat je meemaakt. De jaren bij FC Kopenhagen, toch de top in Denemarken, hebben me completer gemaakt. Ik heb er landstitels gewonnen en Europees gespeeld. Maar voor mij was er meer dan dat. Buiten Denemarken. Om te kijken hoe ik me daar verder kon ontwikkelen. Als voetballer, als mens ook.'' Voor die verdere ontwikkeling dacht Silberbauer aan een contract in het buitenland. Duitsland, Engeland en Nederland hadden zijn voorkeur. Het werd FC Utrecht. ,,FC Utrecht deed me het beste aanbod,'' luidt zijn simpele verklaring. ,,Dat er al een andere Deen zat, Francis Dickoh, was meegenomen. En ik wist niet dat ze ook Morten Skoubo nog zouden halen. Dat maakt het leuk. We eten soms samen, als Denen, maar het was voor mij niet doorslaggevend.'' Bij de verdere ontwikkeling hoort ook aanpassing, weet Silberbauer. ,,Toen ik in Denemarken van Aalborg BK naar FC Kopenhagen ging, wat daar een enorme stap is, heb ik al een keer meegemaakt hoe het is om in een nieuwe omgeving te beginnen. Je kunt eenvoudig niet vanaf dag één op de top van je kunnen presteren. Aanpassen kost gewoon tijd, minstens een half jaar.'' In Utrecht werd Silberbauer gepresenteerd als een topaankoop. Maar net als veel andere spelers ondervond Silberbauer de gevolgen van een moeizame voorbereiding en een matige start van het seizoen. Wie er ook twijfelde, niet Silberbauer zelf. ,,De stap van Kopenhagen naar Utrecht zou misschien nog wel een grotere kunnen zijn dan destijds, heb ik mezelf steeds voorgehouden. Het wennen gaat stapsgewijs. Door te kijken, te luisteren. Hoe lopen dingen? Hoe reageren mensen? Vaak is het gewoon een kwestie van uitproberen. Ook voetballend gezien. Dan merk je wat wel en niet goed valt, en daar leer je dan van, voor de keer erna.'' ,,Natuurlijk heb je van tevoren een idee hoe een nieuwe ploeg speelt, maar pas door het te ondervinden snap je wat dat precies is, die andere manier. Dan ga je op een moment diep, terwijl niemand dat verwacht. Of dan roept het halve team ineens: 'Hé jôh, laat je wéér je man lopen'. In het zonesysteem van FC Kopenhagen was mijn man voor de volgende die hij tegen kwam, hier moet je er vaak zelf achter aan.'' Spijt? Geenszins. Silberbauer: ,,Het verrijkt me als voetballer. In 3-5-2- of 4-4-2-systemen spelen was ik wel gewend. Het lekker aanvallende van hier, dat wil ik graag ook onder de knie krijgen. FC Utrecht heeft een eigen stijl - dat op zich is al een enorm pluspunt - waarin aanvallend voetbal en hard werken best samen kunnen gaan.'' ,,Daarbij is voetballen in de Nederlandse competitie een stap omhoog voor mij, ten opzichte van FC Kopenhagen. Hier kan iedereen van elkaar winnen. In de top van Denemarken kun je ook winnen als je zelf niet honderd procent bent. Dat gaat hier niet.'' Silberbauer ontvangt de laatste weken steeds meer complimenten. Maar de omslag, de verbetering in de prestaties had hij zelf al eerder bespeurd. ,,Rond de wedstrijd tegen ADO Den Haag om precies te zijn. Ik merkte aan mezelf dat dingen begonnen te kloppen. Dat ik weer meer uit gevoel ging voetballen, en anderen ook begrepen wat ik bedoelde en andersom. Dat uitleggen is lastig. Het gaat om automatismen, kleine dingen die ineens gaan lopen, elkaar snappen. Hopelijk gaan de mensen hier dat ook steeds meer zien. Ik denk dat ik prima pas bij deze club. Wat er beter kan? Nou hebben jullie even?'' Gekscherend: ,,Als mensen een Maradona hadden verwacht zullen ze wel teleurgesteld zijn. Ik kan op alle vlakken beter. Daarom was het zo goed uit Denemarken weg te gaan. De sterkere competitie, de andere manier van trainen, het moet me allemaal stapje voor stapje beter maken'' Pratend met Silberbauer ontstaat de indruk dat hij het leven leidt dat hem overkomt. Niet een planner, een beetje een dromer, die simpelweg hard werkt om vervolgens maar te zien wat zijn pad kruist. En die toehapt als het gevoel goed is. Zo ging het met Aalborg BK, met FC Kopenhagen, FC Utrecht en ook een andere passie die hij heeft: kunst. Moderne kunst welteverstaan. Schilderijen vooral. Van Michael Kvium bijvoorbeeld. Zijn werk leerde hij kennen doordat een vriend in Kopenhagen hem eens meenam naar een tentoonstelling. Het grappige is dat wie het werk van Kvium bekijkt - een soort rariteitenkabinet van landschappen en figuren - dat op het eerste oog maar moeizaam kan rijmen met de wat timide Silberbauer. ,,Ik moet een klik voelen. En er inspiratie van krijgen. Dat gebeurt met het werk van Kvium. Die klik uitleggen is lastig omdat het om een gevoel gaat. Dat had ik ook als ik Laudrup en Maradona aan het werk zag.'' Toekomst? ,,Een trainerschap misschien. De ene dag lijkt het me wel wat, de andere weer niet. Ik ben er nog niet zo mee bezig. Mijn carrière duurt nog wel een paar jaren, hoop ik. Afkloppen dat ik fit blijf.'' Bron: AD

Reacties

Bij dit bericht zijn 0 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

FC UtrechtPSV Eindhoven
24 september 2017 12:30 uur
Galgenwaard

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Er is op dit moment geen poll vraag.

Voorspellingscompetitie

1 (1) tonyb 13pt
2 (4) De meester 12pt
3 (2) Demougze 12pt
4 (5) EAT 12pt
5 (3) Speedy 12pt
6 (6) Galgenwaard 4 Ever 10pt
7 (7) fcagbu 9pt
8 (8) Kikker 9pt
9 (9) Sjakie 8pt
10 (12) badbo13 8pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing