FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Specials

Visual

Nana Asare bij Erik Thuis

28-08-2010

3 reacties


Een donderdag tussen twee gewonnen wedstrijden. De sfeer zit er goed in. Ondanks de dramatische wedstrijd tegen N.E.C. drie punten en twee dagen later knap drie punten gehaald in De Koel.

Nana Asare wil vrolijk binnenwandelen. Plots staat hij stil voor de drempel van de voordeur. Guapo, de jonge bouvierpup staat hem kwispelend aan te kijken, waarop Asare besluit nog even te wachten met naar binnengaan. The Lion King is zichtbaar bang voor honden, wat hij lachend toegeeft. Guapo wordt naar achteren gedirigeerd en Asare komt gerustgesteld naar binnen lopen. Een hartelijke ontmoeting staat op het punt van beginnen.

Een tafel met een goede en gevarieerde bezetting. Onze voorzitter Rob Rietveld, de lieftallige fotografe Daniëlle Verweij, Kumasi deskundige Pol Schevernels, voetballer Nana Asare en ondergetekende. Nana is aangenaam verrast als hij een welkomstbordje op tafel ziet liggen, wat direct uit Ghana is gekomen. Ik heb het meegekregen op een van mijn vele reizen die ik naar Ghana gemaakt heb. Ik vertel hem kort over de bouw van een nieuwe stad die ik samen met een groep ondernemers en investeerders aan het voorbereiden ben. Ook de contacten die ik met de kardinaal van Ghana vanuit dit project heb komen aan bod en maken indruk op Nana.

Het leven van Nana Asare start in Kumasi, Ghana. Kumasi is de tweede stad van Ghana en geldt als de hoofdstad van het volk de Ashanti. Nana wordt geboren op een steenworp afstand van de grote markt in Kumasi. Het levendige centrum brengt hem veel speelvreugde. Veel voetballen op straat met zijn vrienden. Dromen over de toekomst, misschien wel als voetballer. Illustere voorgangers zijn hem al voorgegaan richting Europa. Ghana huisvest goede voetballers. Niet voor niets heeft Feyenoord er een voetbalschool opgericht, dichtbij de hoofdstad Accra.

Asare is een uitverkorene. Hij mag op 13 jarige leeftijd de stap naar Accra maken. 230 km van huis gaat hij bouwen aan zijn toekomst als voetballer. Slechts 13 jaar oud verlaat hij de veilige omgeving van het gezin en begint hij op de Feyenoord school. "We kregen daar les van Nederlandse trainers, een wereld ging voor me open. Het was een volledig en intensief programma, dat uit meer bestond dan voetbal. Iedere dag ging om 06.00 uur de wekker. Om 07.30 uur moesten we op het trainingsveld staan. Daarna werd er ontbeten en om 09.00 uur begon de lessen op school. In de middag stonden we weer op het veld met de bal," vertelt een enthousiaste Asare. "Eens in de vier maanden mochten we twee weken naar huis, maar na die twee weken ging ik met plezier weer terug naar Feyenoord. Vijf jaar lang ben ik hier opgeleid. Samen met nog vier jongens van mijn lichting mochten we door. Ik werd naar Nederland gestuurd, naar het grote Feyenoord. Een maandje mocht ik meetrainen, maar al snel werd ik verhuurd aan FC Antwerpen".

Asare wordt als een groeibriljant in Antwerpen gezet. Maar groeibriljantjes moeten wel wennen. "Wat was het koud in Nederland en België. Er zaten dagen bij dat ik niet naar buiten wilde gaan, zo koud dat het was. Ik had soms totaal geen gevoel in mijn voeten, hoe kon ik dan een bal trappen? Het liefst skipte ik een training, maar dat was natuurlijk geen optie".

Het was gelijk een niveau hoger en de manier van spelen was ook een stuk harder. "In Ghana speelde ik tegen spelers van mijn eigen lengte en gewicht. Nu kwam ik tegen de grote jongens te staan. Het duurde wel even voordat ik aan alle factoren een positieve draai heb kunnen geven," zegt de frivole aanvaller van de FC. "Ik begon beter te draaien en dat had KV Mechelen ook door. Al snel speelde ik "Achter De Kazerne", het roemruchte stadionnetje van KV Mechelen. Ik heb daar een goede tijd beleefd en heb er veel geleerd. Het leidde zelfs tot een oproep van het nationale team van Ghana. Ik mocht meedoen met de Afrika Cup in eigen land. Wat was ik trots dat ik de kleuren van mijn land mocht verdedigen. We werden derde, wat natuurlijk een heel mooi resultaat was. Eigenlijk was een finale plaats terecht, maar we verloren ongelukkig en onverdiend van Kameroen. Maar we hadden wel twee mooie overwinningen geboekt op Nigeria en Ivoorkust. Waarbij die tegen Nigeria heel bijzonder was."

De link naar zomer 2010 is gelegd. Ik spring in op zijn wedstrijden in de Africa Cup en vraag hoe hij zijn kansen ziet voor het wereldkampioenschap in Zuid Afrika. "Ik schat mijn kansen op 50/50. Ik moet ervoor zorgen dat ik nu goed voetbal, maar we hebben een hele sterke selectie. Het Ghana team onder 21 is vorig jaar wereldkampioen geworden en van die lichting gaan er veel spelers mee. Ik behoor met mijn 24 eigenlijk al tot de oude garde. Maar als ik nu goed speel en met FC Utrecht Europees voetbal haal, speel ik mij zeker in de picture," spreekt Asare zeer monter uit. Op de vraag wat de ambities zijn van Asare, wordt hij toch wat stilletjes. Spelen voor het nationale team, een grote club. Zijn ogen beginnen te twinkelen en beetje bij beetje gaat hij toch een beetje praten over zijn toekomst. "Goede spelers bij het nationale team die ook mijn vrienden zijn. Wat heel mooi zal zijn als ik bij Chelsea met Essien samen komt te voetballen. Een droom, wie zal het zeggen, maar je hebt dromen nodig om in de toekomst te kunnen kijken." De voorzitter oppert om Essien over te halen om bij Utrecht te komen voetballen, wat lachend door Nana wordt beantwoord. Maar het punt is gemaakt, Essien is het grote voorbeeld. "Hij is een wereldvoetballer, maar toch gewoon een heel goede collega. Hij wil de jonge jongens beter maken en heeft alle tijd voor iedereen. Dat maakt hem zo bijzonder", vervolgt Nana.

Als Nana de gedachte uitspreekt om ooit met deze geweldenaar samen in een team te mogen spelen, vouwt hij zijn handen en kijkt een beetje omhoog. Het triggert de voorzitter om zich op een gevoelig onderwerp te storten en Nana te vragen wat het geloof voor hem betekent. "Ik geloof in God en bid een aantal keren per dag voor Hem. God is een belangrijke gids in mijn leven".

Ik ben toch benieuwd hoe een Ghanees uit Kumasi die bij KV Mechelen speelt bij FC Utrecht terecht is gekomen. Natuurlijk, we hebben een goed scoutingsapparaat, maar hoe gaat dat nu in zijn werking. "Ik speelde voor het nationale team in Ghana en mijn agent belde. FC Utrecht heeft interesse in je, zei hij over de telefoon. Ik had natuurlijk al van FC Utrecht gehoord en had wel wedstrijden via de samenvattingen op de televisie in België van FC Utrecht gezien. Ik zei eigenlijk gelijk tegen hem, "laten we het maar proberen". Ik zei tegen mijn ploeggenoten, FC Utrecht is very nice!" vervolgt Asare. Het is een mooie club en een goede stap voor mijn verdere ontwikkeling. "Vanuit Utrecht kijk ik toch naar de grotere competities en dan speciaal naar de Premier League. Ooit zou ik daar wel voor een grote club willen spelen, maar het voornaamste is nu dat ik mijn steentje bijdraag om met FC Utrecht Europees voetbal te behalen en daar goede resultaten neerzetten op Europees niveau en in de competitie," aldus Asare.

Het is een raar leven wat Asare geleid heeft. Op 13 jarige leeftijd van zijn huis in Kumasi naar Accra. Vervolgens naar Rotterdam, Antwerpen, Mechelen en Utrecht. "Ik heb er geen moeite mee. Op de Feyenoord school is ons geleerd hoe je hiermee moet omgaan. Ik ben niet "homesick" en ik heb een passie in het leven en dat is voetballen. Dat doe ik en ik probeer mezelf steeds te verbeteren en op een hoger niveau te spelen. Dat lukt me nu aardig," vertelt de Ghanees monter. "Overigens, mijn broer is een betere voetballer," grapt hij verder, "nee, echt serieus! Alleen heeft hij niet de absolute wil om profvoetballer te worden"

Ik ben toch benieuwd of zijn familie hem al heeft zien spelen in Europa. "Ik ben bezig mijn broer en zus naar Utrecht te halen voor een vakantie. Kunnen ze een wedstrijd bekijken, dat vind ik wel heel erg leuk. Mijn ouders hebben het goed naar hun zin in Kumasi. Die komen echt niet. Mijn moeder vindt het allemaal maar eng dat ik voetbal. Die durft niet naar wedstrijden te komen of te kijken, want die denkt telkens dat mij iets overkomt," zegt hij voort in het gesprek.

"In de zomer ga ik drie weken naar Ghana, dat is lang genoeg voor me. Dan heb ik het daar ook wel gezien en dan verveel ik me," glimlacht Asare. "Een beetje voetballen waar ik als klein kind speelde en bij mijn familie en vrienden zijn. Is een leuke periode, maar ik verlang gewoon op een gegeven moment naar het echte voetbal."

Asara gaat nog vaak terug naar België en wel met een goede reden. "Mijn vriendin en 3 jarig dochtertje wonen nog in Mechelen, dus ik ben daar vaak te vinden als we niet hoeven te voetballen. Ze hebben aan het begin van het seizoen nog wel in Nieuwegein gewoond, maar konden niet echt aarden," spreekt de trotse vader die gelijk op zijn Blackberry het fotootje van zijn dochter laat zien. Een prachtig vrolijk meisje.

In de tijd dat hij in Nederland is, gaat hij vaak in zijn vrije tijd om met Jacob Mulenga. "We gaan vaak samen een hapje eten. Mijn favoriete restaurant in Utrecht is Delphi's op de Neude, maar we zijn ook wel eens te vinden in de shoarmazaak aan de Voorstraat, waar Jacob vlak bij woont." Ik vraag Nana vervolgens naar zijn favoriete gerechten. "Banku en Fufu, twee typische Ghanese gerechten met als basis cassavemeel," zegt hij watertandend, denkend aan deze gerechten. "Dit eet ik als ik in België ben, daar maken ze nog het beste, in Nederland is het moeilijk te verkrijgen. Zelf kan ik het eigenlijk niet goed maken, en ik heb er geen zin in. Het is namelijk heel veel werk."

Tijdens de napraat als er eigenlijk niets meer geschreven hoeft te worden, ontstaat nog een leuke anekdote. Ik vraag Nana of zijn naam nog een speciale betekenis heeft, omdat ik weet dat eigenlijk iedere Ghanees ergens een verwijzing in zijn naam heeft naar de dag dat hij geboren is. Kofi Anan ( voormalig secretaris generaal van de Verenigde Naties, geboren Ghanees) is vernoemd naar de vrijdag en Nana blijkt op zondag te zijn geboren. Dat vind je terug in zijn 2e naam "Akwasi", wat zondag betekent.

De Ghanese roots zijn er ook bij de fotograaf en ondergetekende. Nana weet niet waar hij kijken moet, maar ineens staan er twee voeten voor hem op tafel. Op beide voeten een tatoeage met een Ghanees Adinkra symbool. De Ananse Ntontan. Nana moet lachen en vind het hilarisch, dat twee Nederlanders met dit symbool rondlopen. Het symbool beeldt wijsheid, creativiteit en de complexiteit van het leven uit.

We ronden af en Asare vraagt verwonderd of het interview al is afgelopen. "Mag ik nu gaan?" vraagt hij met de glimlach die eigenlijk bijna het hele interview van zijn gezicht viel te lezen. Wij bedanken Nana Asare en Nana Asare bedankt ons voor het leuke interview en de gezellige tijd.

Erik Thuis

Het interview met Nana Asara is medio april 2010 gepubliceerd in FCU Fans! - Jaargang 05 - Nummer 03. Foto's: Daniëlle Verweij.

Reacties

Bij dit bericht zijn 3 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

FC UtrechtWillem II
20 augustus 2017 14:30 uur
Galgenwaard

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Beste aankoop tot nu toe:





Voorspellingscompetitie

Er zijn nog geen wedstrijden gespeeld voor de voorspellingscompetitie van dit seizoen.
Vergeet niet om je voorspelling(en) in te vullen!

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing