FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Specials

Visual

Kevin Vandenbergh bij ons Thuis

30-04-2010

0 reacties


Op de dag dat 'good old' Stijn Vreven in Utrecht is met een Belgische TV- ploeg, schuift Kevin Vandenbergh, als vierde Belg op rij, aan voor een - naar later zou blijken- uitgebreid en interessant interview. Omdat onze vaste interviewer Erik Thuis ziek op bed ligt, wijken wij uit naar 'De Heksenketel', waar we de laatste paar wedstrijden van FC Utrecht goede ervaring hebben opgedaan, we ons prima thuis voelen en van waar uit we een prachtig zicht hebben op het steeds witter wordende plein voor het stadion.

Om zowel letterlijk als figuurlijk op te warmen vragen we Kevin eerst naar zijn privé situatie. "Ik woon in Houten, samen met mijn vriendin Shana, met wie ik nu 3,5 jaar een relatie heb. Het gevoel is goed in Houten, het heeft wat weg van de plek waar ik in België woonde. Lekker rustig. Jan Wuytens woont bij mij in de straat en onze partners trekken regelmatig met elkaar op. Shana en ik hebben een Rottweiler van ongeveer 1,5 jaar oud. Zidane. Eigenlijk heet hij Hope Zidane, maar we noemen hem Zidane. Vernoemd, niet naar de voetballer, maar naar een prachtige rottweiler die ik eerder in een kennel had gezien. Zidane is een prachtig beest, gehoorzaamt uitstekend en heeft een mooi karakter. Ik ben met hem op gehoorzaamheidstraining geweest, want een hond moet luisteren naar de baas. Zeer gedisciplineerd. Hij geeft een veilig gevoel aan mijn vriendin als we met de club weg zijn en zorgt daarnaast voor de nodige beweging. We gaan veel met hem wandelen en beschouwen hem als "ons kindje". Voorlopig hebben we nog geen kinderen, we willen nog te veel van de wereld zien".

Kevin zal een jaar of zes à zeven geweest zijn toen hij begon te voetballen bij Westerlo. Vader Erwin (openingsgoal WK 1982, Argentinië- België, 0-1)was net terug van een verblijf in Frankrijk , waar hij voor Lille speelde, en Kevin mocht eindelijk op voetbal. Hij speelde 1 wedstrijdje voor Herselt, scoorde 3 of 4 doelpunten en mocht blijven. "Maar mijn vader vond het beter dat ik naar Westerlo ging, daar had men grote plannen en werd gewerkt aan de weg omhoog. Op dat moment speelde Westerlo nog 4e klasse. We hadden een zeer goed team en we wonnen bijna alles. In mijn eerste jaar als "Duiveltje" (zo worden de 7- jarigen genoemd, in Nederland F-jes) scoorde ik 183 doelpunten. Onze keeper wist me dat te vertellen, hij hield alles bij. Vanaf ongeveer 10 jaar spelen in België de jeugdteams tegen de jeugdteams van de tegenstanders van het hoofdteam. Westerlo was inmiddels gepromoveerd naar de 2e klasse en later zelfs naar de 1e klasse. Daardoor speelde ik al op jonge leeftijd tegen Club Brugge en Anderlecht, de beste jeugd van België. Ik was 14 jaar toen ik voor het eerst geselecteerd werd voor een nationale selectie , de groep onder 15. Toen ik 15 was tekende ik mijn eerste profcontract en ik speelde in het tweede elftal, dat alle wedstrijden in de eerste seizoenshelft won".

 

Vader Erwin Vandenbergh is een beroemde naam in het Belgische voetbal en is o.a. een keer Europees topscoorder geweest ( 1980). "Hoe belangrijk is jouw vader voor jou als voetballer?", is daarom een logische vraag. "Ik heb sinds een jaar of vijf geen contact meer met mijn vader. Na de scheiding van mijn moeder, was het contact in aanvang nog geheel normaal. Ik wilde het niet over de scheiding en het verleden hebben, maar over voetbal konden wij uren praten. Tot bleek dat mijn vader met de afwikkeling van de echtscheiding aan ons vervalste aandelen had meegegeven, waarvoor mijn moeder en ik ons moesten verantwoorden bij de bank. Dat heeft destijds uitgebreid in alle Belgische kranten gestaan, daar hoef ik niet geheimzinnig over te doen. Mijn vader heeft de kans gehad het recht te zetten maar gooide uiteindelijk letterlijk de deur voor me dicht".

Kevin vertelt verder dat hij zeker weer in gesprek zou gaan, maar dan moet zijn vader hem bellen. Zelf zal hij het initiatief niet meer nemen. "Mijn vader heeft me nooit een compliment gegeven", gaat hij verder. "We wonnen eens met 5-4 van Lierse, ik scoorde vier keer, waarvan de laatste goal de 5-4 betekende in de slotminuten. Ik kom na afloop in de spelersruimte, zegt mijn vader dat ik dramatisch gespeeld heb! De kranten gaven me een 9, er was er zelfs ééntje die mij een 10 gaf! Toen heb ik mijn spullen gepakt en ben maar naar huis gegaan. Nog steeds kan ik dat niet begrijpen".

 

In 2007 wordt Kevin Vandenbergh door Utrecht gekocht voor het recordbedrag van ongeveer 1 miljoen euro. Eigenlijk kon FC Utrecht het risico niet lopen, maar door een - niet bevestigde -garantie van Phanos kon de deal toch worden gedaan (red). "Foeke Booij volgde me al langer, maar nu was het moment daar. Ik heb een gesprek gehad met Foeke Booij en met Piet Buter en zonder dat we het over geld hadden, maakte ik voor mijzelf al de keuze: het wordt FC Utrecht. Het totaal plaatje klopte en mijn gevoel zei: doen!. Anderlecht, Brugge en Ajax hadden belangstelling maar Utrecht sprak me gelijk aan". Op de vraag "is gevoel je belangrijkste drijfveer?" komt een simpel maar duidelijk antwoord. "Als spits moet je vooral op gevoel handelen, als je gaat denken ben je vaak te laat in je handeling. Dus ook in het veld speelt gevoel een belangrijke rol".

"Het seizoen was nog niet begonnen toen Foeke me belde: "Sorry Kevin, maar deze kans kan ik niet laten lopen!". Foeke vertrok naar Saudi- Arabië en kort daarop werd Willem van Hanegem aangetrokken. Robin Nelisse was op stage in Cyprus en Israël en het leek er op dat hij zou vertrekken. Maar Willem zei, zonder dat hij mij één keer had gezien: "Robin blijft bij Utrecht en wordt mijn spits". Toen werd al duidelijk dat er een ander perspectief ontstond. "De oefenwedstrijd tegen Espagnol speelde ik goed, maar ik belandde direct daarna op de reservebank. Het systeem werd omgegooid naar 4-3-3 en ondanks mijn goal tegen AZ zat er vervolgens wederom geen basisplaats in".

"Aan het begin van het volgende seizoen vroeg Willem wat ik wilde gaan doen. Ik gaf aan dat ik toch mijn kans wilde pakken in Utrecht, waarop hij mij vroeg bij de club te blijven. Hij was iets van plan, dat bleek later het AS Roma-systeem te zijn. Maar dan moest Aissati wel naar Utrecht komen, die was in dat systeem een belangrijke speler. Hij koos echter voor Ajax, het Roma-model was niet haalbaar en Morten Skoubo werd vervolgens gehaald. Hoewel ik eigenlijk niet wilde heb ik toen toch voor de verhuuroptie aan Germinal Beerschot Antwerpen gekozen. Dat had ik niet moeten doen. Drie maanden later was Willem weg en in de winterstop werd de trainer van GBA (Antheunis, ex bondscoach van België) ontslagen. Ik was voor GBA geen haalbare optie voor de lange termijn en ik zou in principe niet meer opgesteld worden. Er moesten een paar spelers in de etalage en dat kon alleen als ze speelden.

Dit jaar is Kevin terug in de Galgenwaard en begint ieder weer op nul. Utrecht speelt weer 4-4-2 en er liggen nieuwe kansen voor Kevin, die inmiddels verlost is van het etiket : duurste transfer. We nemen samen de vernieuwde selectie door en komen uiteindelijk bij Jacob Mulenga. "Ik heb nog niet vaak in een wedstrijd samen met Jacob gespeeld, maar het klikt enorm met deze jongen. Hij voelt nu al aan waar ik loop en ik weet waar hij de bal ongeveer neer gaat leggen. Jacob is een kanjer. Hij scoorde natuurlijk niet echt makkelijk in het begin en kan soms heel knullig overkomen. Ik heb hem gezegd rustig te blijven en niet te veel na te denken. Het rendement komt vanzelf. Hij is zo sterk, dat kun je niet geloven.

Ik merk op dat hij buiten de nieuwe spelers nog een opvallend verschil met vorig jaar constateert: het plezier in voetbal straalt van de ploeg af. Kevin beaamt het goede gevoel binnen de ploeg, maar kan uiteraard geen oordeel vellen over vorig seizoen, toen was hij er niet bij.

"Ik baalde ongelooflijk dat ik na de wedstrijd tegen NAC ziek op bed lag en Ajax moest missen. Ik kon echt mijn bed niet uit en tegen Ajax moet je 200% kunnen geven. Eigenlijk moet dat elke wedstrijd, elke training. Ik heb nooit anders gedaan. Natuurlijk heb je wel eens een mindere dag, maar ik geef altijd alles". Als ik opmerk dat de trainer in een interview heeft gezegd dat er een goed gesprek heeft plaatsgevonden en dat daarin is aangegeven dat de trainingsinzet van Kevin moet verbeteren, antwoordt Kevin direct dat hij het daar niet mee eens was en is. "Ik heb dat eerder in een interview ook al gezegd, ik heb altijd keihard getraind. Maar het mag toch dat er verschil van mening is, we zijn toch grote mensen? Ik heb nog nooit verzaakt, dat is mijn mening".

Ik vraag hem waarom hij gaat slagen in Utrecht. "Of ik ga slagen moeten anderen maar bepalen. Ik ben tot nu toe niet geslaagd, heb te weinig kunnen laten zien en de mensen verwachten meer van mij. Dat is terecht. Maar ik heb nog nooit 5 wedstrijden achter elkaar in de basis gestaan. Er kan nu dus nog geen conclusie getrokken worden. Maar ik zal er alles aan doen om de club verder te helpen richting europees voetbal. De momenten die ik krijg zal ik er vol voor gaan". Op dat moment mengt Alexander zich in de discussie en memoreert het afjagen wat Kevin o.a. tegen Vitesse heeft laten zien in die spaarzame minuten dat hij mee heeft gedaan. "Altijd er voor gaan", aldus Kevin.

 

Het is tijd geworden om een paar namen te noemen en te vragen naar de mening van Kevin.

Foeke Booy: "Foeke is erg belangrijk voor me (geweest). Ik heb van thuis enkele waarden meegekregen, die ik bij Foeke duidelijk herken: discipline en eerlijkheid. Ik heb getraind onder René Vandereijcken, de beste trainer die ik ooit gehad heb. Hij was knalhard, maar hield alles intern. Als je als speler iets niet goed deed, liet hij dat naar buiten nooit merken, maar intern kon het aardig spoken. Wat hij daarmee bereikte was dat er een hecht collectief kwam te staan, een hecht team. René beschermde zijn club, zijn team, zijn spelers. Ik durf te beweren dat tenminste 90 % van de spelers René heel hoog hebben zitten. Foeke doet dat ook, alsof de club zijn kindje is. Misschien heeft Foeke dat wel van René geleerd, hij heeft namelijk ooit onder René gespeeld".

"In een recent TV interview heb jij een haast emotioneel pleidooi gehouden voor Hans Somers, jouw ploegmaat". Kevin: " Je hebt collega's en een handvol vrienden. Hans is allebei, maar vooral een vriend. Hij is zo belangrijk voor de ploeg, weet iedereen zo te motiveren. Ondanks dat hij het zelf moeilijk heeft met zijn positie binnen het elftal, blijft hij positief, blijft hij motiveren en schikt hij zich in zijn rol. En dat met zijn staat van dienst, vergis u niet. Hij blijft maar doorgaan en stimuleert een ieder die even buiten de boot valt. "Morgen kan alles anders zijn, zorg dat je scherp blijft, laat nooit afweten" en hij heeft gelijk. Het maakt niet uit waar de trainer hem neerzet, als zou hij op het doel moeten staan. Hij doet wat er van hem verlangd wordt".

Met het naderende WK voor de deur is de stap naar de Rode Duivels niet zo groot. Kevin heeft in zes officiële interlands 1 keer gescoord, en wat voor een goal! "Thomas Buffel zet voor en ik scoor door de bal in één beweging achter mijn steunbeen langs te spelen. Ik kon het zelf nauwelijks geloven. Natuurlijk wil ik weer voor mijn land spelen, er kan een mooie generatie ontstaan. Maar eerst wil ik spelen bij Utrecht, misschien kom ik dan weer in aanmerking. Er lopen er nog wel een paar bij ons die er dicht tegen aan zouden kunnen zitten. Dries ontwikkelt zich goed en ik vind Jan Wuytens ook uitstekend spelen. Alleen heeft hij wel de pech dat er op zijn positie veel en zware concurrentie is. Mijn eerste oproep was voor de interland tegen Nederland in Eindhoven. We wonnen met 0-1 door de penalty van Bart Goor. Tegen spelers als Rafael van der Vaart en Edwin van der Sar, volgens mij speelden de "Boertjes "er ook nog in mee. Fantastisch was dat".

"Ik was afgelopen zondag bij Vitesse Utrecht en zag jou invallen op gifgroene voetbalschoenen. Hoe kom je er bij om op deze schoentjes het veld te betreden? Dries liep op gele kicksen, onder zwarte sokken. Notabene de Vitesse kleuren. Dat kan toch echt niet hoor!" Kevin knikt en vervolgt: "Als ik het zelf voor het zeggen had speelde ik op witte schoenen, dat vind ik het mooiste. Of de klassieke zwarte Adidas Copa Mundial en World Cup. Daar heb ik tot mijn 20e op gespeeld, maar die zijn niet meer beschikbaar voor mij. Ik heb nu eenmaal een contract met Adidas en zij bepalen. Het gaat toch om de verkoop. Kinderen vinden het geweldig en lopen de volgende dag bij hun ouders te zeuren om de felgekleurde schoenen van hun idolen. Ik voorspel nu dat tegen de tijd dat het WK gaat beginnen, de Nederlandse voetballers op oranje schoenen spelen en de Engelse op witte, met een rood kruis er op. Onlangs speelde ik op blauwe schoenen, dat kon nog wel met ons uit-tenue. Dus ik ben het helemaal met u eens".

Naast het voetbal heb ik niet veel hobby's. Ik mag graag fietsen zowel op de wielrenfiets als op de mountainbike. In België fiets ik regelmatig met een groep "De Knoesten". Lekker door de modder of een lange tocht over de weg. Ik heb een groot gedeelte van de Waalse Pijl gefietst. 120 kilometer bergop, of bergaf. Maar geen meter vlak. Fietsen is goed voor de conditie. In Houten mag ik graag met de hond lopen. Uitgaan doe ik nauwelijks, ik ben graag thuis. Dan speel ik graag op de PlayStation, waarop Hans Somers en ik vooral menig voetbalpotje spelen". Vervolgens ontstaat er een discussie tussen Kevin en Alexander over welke voetbalgame nu de beste is. Beiden zijn het er blijkbaar over eens dat Pro Evolution Soccer ooit de beste voetbalgame was, maar dat nu FIFA zijn concurrent voorbij is gestreefd. Ik hou me afzijdig, het zal de generatiekloof zijn...

 

"Ik had geen idolen vroeger", antwoordt Kevin op de vraag wie hij als voorbeeld ziet. "Maar Roberto Baggio mocht ik heel graag zien. Zijn bewegingen, techniek, loopacties en uitstraling waren prachtig. Maar ook zijn vrije trappen waren bijzonder. Als ik naar de huidige generatie kijk, vallen mij Fernando Torres en David Villa op. Pffff, met twee van zulke topspitsen moet Spanje heel hoge ogen kunnen gooien. Maar dat vind ik ook van Nederland. Fantastische voetballers. Wat heeft Brazilië meer dan Nederland, niets toch? Alleen in Nederland wordt nu al weer gewerkt aan een negatieve sfeer rond het team. Als ik zie hoe Hugo Borst de aanval opent op Wesley Sneijder en daarover in discussie gaat met Bert van Marwijk, dan hou ik mijn hart vast. Stel dat Nederland tegen Denemarken gelijk speelt en Wesley weet niet te pieken, dan ligt zijn kop er af. En meneer Derksen is ook zo'n type. Ik werd laatst gevraagd voor zijn programma, maar heb geweigerd daar aan mee te werken. Kort daarvoor was Dries Mertens te gast en die werd het hele programma gewoon voor schut gezet. Hij leek op de tuinkabouter van Derksen of zoiets. Geen enkel respect voor Dries, en wat heeft die Derksen nou ooit gepresteerd? Ik vind dat FC Utrecht best mag zeggen dat haar spelers niet aan dat soort programma's mee gaan werken als er geen enkel respect getoond wordt".

Tot slot komt de voetbalhumor aan bod. Kevin stelt dat hij ongelooflijk kan lachen om uitglijders, die die dag op de training zijn geweest in verband met de sneeuw. Maar voetbalhumor vind hij toch wat gevaarlijk. Een dolletje is leuk, maat het kan ook verkeerd vallen. Schoenen met Pattex aan de grond of plafond lijmen is best wel leuk, maar de schoenen zijn toch echt kapot. En "wraak"nemen kan wel eens een negatieve uitwerking hebben. Daar wordt het team niet sterker van". Er schiet Kevin nog een geinig moment te binnen. Op de dag van zijn medische keuring moest hij de nodige formulieren invullen en werd ook de postcode van de club gevraagd. "Marianne (Spronk - personeelsfunctionaris, red.) fluisterde mij in: 3584 Anton Anton. Nog onbekend met de schrijfwijze van postcodes schreef ik dan ook "Anton Anton" voluit. Marianne en ik hebben daar nog smakelijk om gelachen".

Het loopt inmiddels tegen 8 uur en we zitten ongemerkt al ruim twee uur aan tafel, de cola light (Kevin) en het biertje (Rob en Alexander) hebben gesmaakt, het bittergarnituur is al lang verorberd en het begint buiten steeds harder te sneeuwen. De Belgische vrienden die op bezoek in huize Vandenbergh zouden komen zullen inmiddels reeds in Houten zijn neergestreken en we gaan afsluiten.

Kevin wil nog één ding kwijt. "Ik wil alle supporters, jong en oud, heel erg bedanken voor de steun die wij als team en ik persoonlijk iedere keer ontvangen. Het deed me echt goed dat mijn naam gescandeerd werd toen ik tegen Roda op de tribune zat. De wisselwerking met het publiek is belangrijk en motiveert. Ook als het publiek zich tegen je keert. Ik had Ricky al gezegd dat hij zou scoren tegen Vitesse, omdat hij daar werd uitgefloten. Als het eigen publiek zich tegen je keert, voelt dat niet goed. Als je dat als mindere partij voor elkaar krijgt, dan stijgen de kansen. Over een paar wedstrijden gaan we kijken of dat lukt bij PSV", sluit hij glimlachend af.

Er wordt vervolgens hartelijk afscheid genomen en we spreken met zijn drieën af dat alle drie de punten zondag in de Galgenwaard blijven.

Rob Rietveld
(foto's: Alexander de Mol)


Het interview met Kevin Vandenbergh is eind december 2009 gepubliceerd in FCU Fans! - Jaargang 05 - Nummer 02.

 

Reacties

Bij dit bericht zijn 0 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

FC UtrechtVitesse
07 mei 2017 14:30 uur
Galgenwaard
Kaartverkoop

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Play-offs om Europees voetbal




Voorspellingscompetitie

1 (1) Gina 68pt
2 (2) Kikker 68pt
3 (3) Dreuzel 63pt
4 (4) ad rem 62pt
5 (5) ketelbinkie 59pt
6 (6) mini hoolie 59pt
7 (7) kevertje 58pt
8 (8) Talpa 56pt
9 (9) Drs. C.A. Tastrofe 55pt
10 (10) Prutser 54pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing