FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Specials

Visual

Hoe is het met…Wim Flight

30-12-2010

0 reacties


In de bijna 39 jaar dat FC Utrecht bestaat zijn er ongeveer 300 spelers actief geweest in het eerste elftal. Er zijn wel eens van die spelers waar je nooit meer wat van hoort, omdat ze eenvoudigweg niet meer in het voetbal actief zijn. Sommige van die spelersnamen vergeet je nooit meer, omdat ze toch wel heel belangrijk waren voor de club. We zijn op bezoek in Eemnes bij Wim Flight die maar liefst 235 wedstrijden speelde voor de FC.

Begin
Op zijn achttiende maakt Wim Flight de overstap van FAK naar FC Utrecht. Hij belandt daar in het C-team. Flight over die overstap: “Ik speelde een testwedstrijd in het stadion en kreeg een dag of vier later een brief dat ik op amateur-basis mocht komen. Ik vond dat hartstikke leuk en zou er alles aan doen om te slagen.” Van die lichting was Flight de jongste en was achteraf gezien samen met Ton Witbaard de enige die uiteindelijk echt doorbrak naar het eerste elftal. Dat de overgang groot was merkte Flight al vrij snel. “Ik kwam van een onderafdelingclubje waar we één of twee keer in de week trainden. Bij het C-team van FC Utrecht trainde Han Berger en die was best ambitieus. Er gingen toen al verhalen dat wij harder trainden dan het eerste elftal onder Jan Rab. Dat was een heel leuk en leerzaam jaar.” Halverwege dat eerste seizoen kreeg Flight al een klein contractje en mocht hij zelfs al met het eerste meetrainen. Hij speelde dan op zaterdag met het C-team en zondags was hij reserve bij het eerste. Op 11 mei 1975 maakt hij zijn debuut als basisspeler in het eerste in de met 1-0 verloren uitwedstrijd tegen Wageningen.

Een echt Utrechts elftal
Bij dat eerste elftal kreeg Flight dus te maken met Jan Rab als trainer. Een elftal waar ook ervaren spelers als Co Adriaanse, Joop van Maurik en Cor Hildebrandt rondliepen. Wim Flight vertelt over deze periode: “Jan Rab klikte niet zo goed met de groep. Hij was een hele aardige maar te nette man. Die moesten ze toen niet voor een groep Utrechters zetten. We hadden toen maar drie spelers van buitenaf en de rest kwam allemaal uit de regio. Die selectie moest je aanpakken en laten zien wie er de leiding had.” Niet lang daarna werd zoals bekend Rab opgevolgd door Han Berger die daar dus veel beter mee omging dan zijn voorganger. “Wat Han Berger goed deed was het verschil laten zien. De jonge spelers moesten ’s middags het bos in terwijl de oudere spelers als Van Hanegem en Wildbret een aangepaste training kregen op het veld. Daar deed niemand moeilijk over. Hij luisterde ook naar Van Hanegem en Van Veen, maar ging toch zijn eigen gang. Hij liet blijken dat ze belangrijk waren en daar had de rest ook geen moeite mee. En ook als Van Hanegem een sigaretje wilde roken werd daar ook niet stiekem over gedaan. Er werd toen ook wel hard en scherp getraind. Soms vlogen de vonken er vanaf. Het leuke was ook de kameraadschap binnen de ploeg waar we ook ontzettend veel gelachen hebben. We hadden een heel gemixte groep met verschillende karakters en iedereen werd in zijn waarde gelaten.”

De succesperiode
Het kon daarom ook niet langer uitblijven dat de resultaten beter zouden worden. Veel jeugdspelers braken door die later heel belangrijk voor de club zouden worden. Spelers als Jan van Staa, Ton du Chatinier, Koos van Tamelen, Hans van Breukelen, Ton de Kruijk, Jan Wouters, Gert Kruys, Frans Adelaar, Jan van de Akker en Jan Monster stroomden binnen een paar jaar van de jeugd door naar het eerste elftal. Flight over de succesperiode: “Eind jaren ‘70 en begin jaren ‘80 speelden we thuis altijd erg goed en waren we bijna niet te kloppen. Ook in het noodstadion op de Veemarkt hebben we maar één wedstrijd verloren. Dat vind ik toch wel één van de hoogtepunten uit mijn carrière. In zo’n krakkemikkige accommodatie spelen, bij een amateurclub trainen en in de kantine omkleden en dan zo’n geweldig seizoen draaien.“ Datzelfde jaar speelde FC Utrecht ook de bekerfinale tegen AZ’67. Nadat FC Utrecht op de Veemarkt met 1-0 won werd de uitwedstrijd in Alkmaar met 5-1 verloren. Flight kan zich die wedstrijd nog goed herinneren: “Uit verloren we geflatteerd met 5-1. We speelden toen in de beginfase wel erg goed. AZ had toen in die tijd echt een geweldige ploeg. Ze betaalden toen voor Europese begrippen heel goede salarissen.” Het goede seizoen werd dus niet bekroond met een prijs maar wel werd weer Europees voetbal gehaald dankzij de vijfde plaats in de competitie. Dat was alweer de derde keer op rij dat de club zich plaatste voor Europees voetbal. En bij al die acht Europese-wedstrijden was Wim Flight van de partij. “De eerste was tegen Arges Pitesti in Roemenie. Een arm(oedig) land waar we in een heksenketel goed wegkwamen met 0-0. Thuis wonnen we toen met 2-0 en lootten voor de tweede ronde  Eintracht Frankfurt. Dat Europacupvoetbal was wel heel bizar, dan moest ik woensdagmorgen werken en dan ’s middags om één uur verzamelen in Kerckebosch in Zeist om voor te bereiden op de wedstrijd van die avond tegen Eintracht Frankfurt.” De thuiswedstrijd tegen Frankfurt werd nog wel met 2-1 gewonnen maar uit werd de FC met 3-1 verslagen waardoor het Europacupavontuur alweer ten einde was. Het seizoen erop speelde FC Utrecht in de eerste ronde tegen HSV. In Hamburg werd nog zeer verrassend met 0-1 gewonnen dankzij een goal van Willy Carbo. “Wij zijn daar geloof ik drie keer over de middenlijn geweest en Van Breukelen heeft daar de beste wedstrijd uit zijn carrière gekeept. In de thuiswedstrijd stonden met de rust al met 3-0 achter. En ook Jan Wouters werd er nog uitgestuurd. Voor we het wisten stonden we in de tweede helft al met 1-5 achter dus de frustraties liepen wel hoog op bij het publiek. Happel liet zich daar een beetje provoceren en kreeg toen liters bier over hem heen. We kwamen nog wel terug naar 3-5 maar het was zo weer 3-6. Dan is dat wel teleurstellend na die 1-0 winst in Hamburg al vond ik de teleurstelling tegen Frankfurt wel groter.” Door die rellen in Arnhem tegen HSV moest FC Utrecht voor straf de eerstvolgende Europese wedstrijd op 200 kilometer van het eigen stadion spelen. Dat zou niet lang duren want het seizoen erop ontving men FC Porto in het Groningse Oosterparkstadion. Wim Flight gaat verder over een nieuw Europees avontuur: “De hele entourage om die wedstrijd heen was een deceptie. Ik speelde wel lekker al had Porto toen echt een geweldige ploeg. We verloren toen in Groningen met 1-0 en ook uit kwamen wij er niet aan te pas en werd het 2-0. Die werd gespeeld in het stadion van Benfica omdat zij ook een straf hadden. Dat vond ik uit mijn periode Europees gezien de beste ploeg. Ik vond het makkelijker voetballen tegen HSV dan tegen Porto. Heel goed verdedigen en ze hielden het speelveld heel klein, supertechnisch allemaal. En heel lastig te bespelen voor ons. Zij waren ook een stuk professioneler dan wij waren. We hadden ook geen slechte ploeg, maar niet de ervaring die zij hadden en wij hadden ook geen internationals er in lopen die zij of die Duitsers hadden. Wij liepen daar toch wel een jaar of vijf of tien op achter,” vertelt Flight vol bewondering.

De invloed van de supporters
De randverschijnselen tegen HSV en de entourages bij de wedstrijden tegen Porto staan niet op zichzelf. Flight heeft nog genoeg verhalen: “Ik heb nog het bomincident bij ADO in 1981 meegemaakt. Het gebeurde vlak bij mij en er zat een flinke krater in het veld hoor. Dat was de eerste gestaakte wedstrijd door een bomincident. Dat was toch wel één van de weinige keren dat ik blij was dat ik er weg was. Terwijl er met de spelers van ADO geen enkel probleem was. We vonden het wel belachelijk dat die wedstrijd later nog uitgespeeld werd. We moesten geloof ik voor 20 minuten een paar maanden later terug om die wedstrijd uit te spelen. We gingen ook eens met de trein naar Maastricht voor de wedstrijd tegen MVV en die hele trein zat ook vol met Utrecht-supporters. Ik geloof dat we met twee uur vertraging in Maastricht aankwamen omdat ze regelmatig aan de noodrem hingen. Maar ik heb ook bij ons thuis meegemaakt tegen Feyenoord in het oude stadion dat tijdens de warming-up de supporters het veld opkwamen en tussen ons aan het knokken waren en dat wij van het veld moesten.“ Dat de supporters ook toen vaak als twaalfde man fungeerden weet Flight zich nog goed te herinneren. De Bunnik-side was in het oude stadion al een gevreesd deel van de club. “Ja, de Bunnik-side zat toen al dicht op het veld en altijd helemaal vol. Ik heb wel de vreemdste dingen voorbij zien komen als het niet goed ging. Bij corners gooide ze biljartballen, dildo’s en de bekende worsten gewoon het veld op. Ook met de toss werd er altijd rekening mee gehouden dat we eerst naar de stadskant speelden en de tweede helft naar de Bunnik-side. We speelden thuis vaak één op één achterin, de boel vastzetten en jagen en dan ging het publiek wel tekeer. Ook als er een harde tackel was van bijvoorbeeld Joop van Maurik dan ging het publiek er ook achter staan.” Dat het ook een kritisch publiek is hoort er ook wel een beetje bij, aldus Flight. “Ik denk dat iedere supporter dat is, in zijn hart vaak blij maar net zo goed negatief en teleurgesteld. Maar dat is bij Utrecht een stukje erger dan in Groningen of Heerenveen. Maar dat heeft ook wel weer zijn charme denk ik. Het was toch in die tijd dat de ploegen niet graag naar Utrecht toe kwamen. En daarom was het verschil toen tussen uit en thuis heel erg groot. Later ging het wel beter en wonnen we zelfs een keer bij PSV uit. Toen ik pas bij het eerste kwam draaide het helemaal niet goed en had ik soms het idee dat er meer meeuwen waren dan toeschouwers. Was het koud en kil.”

Barry Hughes en het vertrek naar NAC
Na de succesvolle jaren onder Berger werd het roer overgenomen door Barry Hughes. Flight had al snel door wat voor trainer er binnengehaald was: “Het eerste wat hij deed was groot Barry Hughes op zijn deur plakken en als je binnen kwam schrok je je rot van alle foto’s die aan de wand hingen van hemzelf. Hij is een heel bijzondere man met wel een goede oefenstof maar voor de rest was hij tactisch gezien niet bepaald sterk. Bepaalde spelers, zoals Dick Advocaat, hadden ontzettend veel krediet. Hij was ook altijd op zoek naar een speler uit de jeugd om die te laten debuteren. En dat hij dan zijn hele leven kan zeggen, kijk die heb ik ontdekt. Hij was ook heel erg druk met optredens voor zijn carnavalshit. Met wedstrijdbesprekingen wist hij amper de namen van de tegenstander te noemen. Hij speelde een twee-spitsensysteem met Leo van Veen. En die moest zijn eigen uit de naad lopen maar Leo had geen groot loopvermogen. Van Veen is één van de beste voetballers waarmee ik ooit gespeeld heb. Als hij snelheid had gehad was het echt een wereldspits geweest. Leo was echt een voetbaldier en daarom heeft hij het zo lang vol kunnen houden tot zijn veertigste.” Het werd al met al een bewogen jaar waarin ook Wim Flight een rol speelde. Hij was samen met Koos van Tamelen, Leo van Veen, Gerard van der Lem, Jan Stroomberg, Ton du Chatinier en Gerard Tervoort degene die zouden worden ontslagen aan het eind van het seizoen. Flight over deze situatie: “De manier waarop was niet echt leuk. Het is je goed recht als je het niet in spelers ziet zitten, maar zeg het dan recht in me gezicht. Dat viel me toen heel erg tegen van Hughes. Ik ben toen samen met Koos naar hem toegegaan en hij vertelde ons dat we transfervrij weg mochten, vind maar een club zei hij. Maar de voorzitter zei weer van niet. Net voor er een arbitragezaak zou komen over mijn ontslag kwam ik rond met NAC. Wat dat betreft had mijn afscheid bij de FC had wel wat chiquer en professioneler gekund,” vertelt een teleurgestelde Flight. En dus vertrekt Flight na 10 seizoenen bij FC Utrecht om zijn carrière te vervolgen bij NAC. Nadat bekend werd dat Flight bij FC Utrecht weg mocht hadden Den Haag, NAC en Willem II belangstelling voor de vleugelverdediger. Uiteindelijk koos Flight dus voor NAC. “Ja, ik heb daar drie leuke jaren gehad. NAC is een beetje het FC Utrecht van het zuiden. Er gebeurt altijd wat daar en al het nieuws lag daar op straat. Ze hadden daar toen ook een fanatieke en trouwe kern supporters.” Toen hij net in dienst was bij NAC werd Flight net als bij FC Utrecht weer geconfronteerd met financiële problemen. “Ja, daar hadden we hetzelfde gelazer als bij Utrecht met de deurwaarder. Bij Utrecht maakten we ook mee dat er geen geld was en we geen salaris kregen. Dat we een plaatje opgenomen hadden (Voor de ouderen onder ons: “We geven ’t niet op!”, red. ) en met kwartetten langs de deur liepen om de club te redden. Bij NAC werden Marcel Brandts en Adri Boogers in september van RKC gehaald en die moesten in december weer terug omdat ze niet meer betaald konden worden. Precies zoals het bij Utrecht ging was het daar ook. Het enige verschil is dat Utrechters directer zijn. Maar ook bij NAC heb ik een heel leuke tijd gehad met leuke jongens in de ploeg en geweldige mensen bij de club.”

Terug naar de amateurs
Op zijn 32e jaar stopt Flight met betaald voetbal. De lol was er af, hij legt uit: “Ik irriteerde me aan randverschijnselen en moest ook nog eens drie maanden op mijn geld wachten. Ik kreeg het in gedeeltes of moest er om schooien en dat kon ik eigenlijk niet meer opbrengen. Ik was nog even met FC Den Bosch bezig maar die kregen een inval van de fiscus en dus konden zij ook de beloftes niet meer nakomen. En ook Veendam had interesse maar daar had ik geen zin in”. Gelukkig was Flight niet alleen van het voetbal afhankelijk, omdat hij tijdens zijn hele carrière al werkzaam was bij Albert Heijn. De nu in Eemnes wonende Flight is al 35 jaar werkzaam als bedrijfsleider bij de grootste kruidenier van Nederland. Na dertien jaar betaald voetbal en vele successen met de FC meegemaakt te hebben belandt Flight bij E.W.V. uit Eck en Wiel. “Aan het eind van het seizoen bij NAC kwamen de twee geldschieters van E.W.V. met me praten. Zij noemden zichzelf het AC Milan van de Betuwe en ik heb daar uiteindelijk nog twee jaar gespeeld. Daarna ben ik weer een jaartje bij FAK gaan voetballen maar dat had ik niet moeten doen. Het verschil van de amateurs naar de profs is groot maar andersom ook en daar wil ik die mensen niet te kort mee doen. Maar de beleving en de vaardigheden ging ik me aan lopen ergeren en dat is niet goed omdat die mensen er ook niks aan kunnen doen. En daar had ik heel veel last van en daarom ben ik er maar mee gestopt”. In de tussentijd had Flight nog zijn trainersdiploma’s gehaald via een versnelde profcursus.

Na zijn actieve voetbalcarrière werd Flight trainer bij Vreeswijk. “Ik ben daar via Bert Gozems terechtgekomen, maar daar ben ik na tweeënhalfjaar mee gestopt. Het is een geweldig mooie club met keurig nette mensen maar ze lieten ieder jaar hun beste spelers gaan omdat ze niet wensten te betalen. Dat snap ik wel want dat is een keuze die je maakt als club. Na Vreeswijk heb ik voor Jo Jansen van NAC nog wat scoutingswerk gedaan en de eerste-divisie doorgelicht maar daarna was het vuur op.”

De binding is tegenwoordig minder
Alhoewel Flight nog weinig bij de FC komt volgt hij de club en ook NAC nog op de voet. Elke maandagavond kijkt hij ook trouw naar Namen en rugnummers en weet gedurende het drie uur durende gesprek een hoop te vertellen over het huidige elftal. “FC Utrecht heeft geen ploeg die de tegenstander kan vastzetten, ze kunnen goed mee in de wedstrijd maar meer eigenlijk niet. Wat me wel heel erg verbaast, is dat er tijdens mijn periode heel veel Utrechters rondliepen en nu komt er bijna niks meer door. Toen ik begon met voetbal waren er bijna alleen maar jongens die uit een straal van 20 kilometer rond Utrecht kwamen. De spelers komen tegenwoordig bijna allemaal van buiten de regio en dus is de binding al gauw wat minder. Tegenwoordig zijn het ook veel meer voetbalzigeuners die van de ene naar de andere club gaan”. Die tendens merkt Flight ook op bij de wedstrijden die hij speelt met Oud-FC. Een paar keer per jaar draaft hij met oud-FC Utrecht op in de regio. “Ja, ik heb nog wel wat contact met oud-spelers en dus zijn die wedstrijdjes altijd erg leuk om te doen. Al wordt het toch steeds moeilijker omdat ze steeds vaker van buiten de regio moeten komen. Er is alleen jaren te weinig met oud-FC gedaan, we moesten zelfs om shirtjes schooien terwijl we toch ergens op de naam van FC Utrecht kwamen spelen. Jean-Paul de Jong zit daar tegenwoordig ook bij en ook daar is hij vreselijk fanatiek. En ook het bezoeken van wedstrijden is tegenwoordig beter geregeld dan een aantal jaar geleden.”

De mens en trainer Ton du Chatinier
Gedurende het hele interview valt geregeld de naam Ton du Chatinier. Niet alleen een oud-collega maar nog steeds een man waar Flight bewondering voor heeft. “Ik hoop dat Ton het hartstikke goed gaat doen bij Utrecht. Hij weet hoe het werkt in Utrecht en in de voetballerij. Hij is vrij nuchter, amicaal en is heel goed voor de sfeer in de groep. Ook weet hij wanneer hij wat moet zeggen en wanneer hij zijn mond moet houden. Maar je kunt nog zo goed of slecht zijn, het valt of staat met de resultaten. Iedere trainer gaat een keer voor de bijl hoe goed je ook bent. Hij heeft als Utrechter toch bij AFC in Amsterdam gewerkt en dat is ook geen makkelijke club om te werken. Hij was daar het gezeik van Jack van Gelder een keer goed zat en zei toen dat hij maar eens de opstelling voor zondag moest opschrijven. Dan ga ik zo spelen zoals jij dat wil, zei hij tegen Van Gelder, maar als het godverdomme niet goed gaat dan mag ik tegen iedereen zeggen dat het van jou komt he? En sindsdien heeft hij nooit meer gezeik gehad van hem,” zegt een lachende Flight. Dat Du Chatinier niet altijd even serieus was wil Flight maar al te graag bevestigen. “Ik zie hem heel serieus nu maar ik ken hem als een geweldige collega en een feestbeest. En ik moet eerlijk zeggen dat meneer Du Chatinier één van de aanstichters was van de streken en de humor in onze groep. Hij ging eens naar dokter Querido en zei dat hij last van zijn knie had. Maar hij zei tegen de dokter dat hij last had van zijn andere knie, waar niks mis mee was. Dus Querido zei tegen Chat, ja dat zie ik al dat je daar last van hebt en ging aan zijn goede knie staan voelen. En Chat maar gillen van de pijn en wij allemaal om een hoekje staan lachen. Wat dat betreft was Ton ook wel een aanjager hoor”. Dat FC Utrecht een type als Du Chatinier nodig heeft weet Flight ook haarfijn uit te leggen. “Zijn huidige rol past wel bij hem, al is het bij hem wel heel geleidelijk gegaan natuurlijk. Maar ik weet dat hij ook van strijd en inzet houdt, omdat hij zelf ook zo was als speler. Hij was een beperkte voetballer, maar dat wist hij zelf ook. Maar hij ging ook tot het gaatje voor je. Alles valt of staat met het resultaat maar je moet wel een beetje herkenbaar voetbal spelen. Kijk, Ton begon natuurlijk goed met de resultaten en de rust was meteen weer terug en niemand praat meer over Van Hanegem. En dat geeft ook een stukje rust. Als je het seizoen heel goed eindigt hoor je niemand over alle ellende die er het hele jaar is geweest.”
Een nuchtere en reële kijk van Flight op de huidige situatie bij de FC die hij besluit met een korte en passende terugblik op zijn carrière: “Ik heb eruit gehaald wat er in zat, want ik was geen geweldige voetballer. Maar ik heb wel een heel goede periode gehad van 1979 tot en met 1981. Verder ben ik ook nooit echt geblesseerd geweest en heb zelfs in het seizoen ‘79-‘80 een bekertje gekregen omdat ik alle competitiewedstrijden meespeelde. Dus ik kijk terug op een leuke tijd waarin ik veel gelachen heb en mijn hele carrière was een geweldige ervaring.”

Hubert Buter en Patrick van Tergouw

Het interview met Wim Flight is gepubliceerd in FCUFANS! magazine - Jaargang 04 - Nummer 03 (Maart 2008)

Reacties

Bij dit bericht zijn 0 reacties geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

UitploegThuisploeg
VitesseFC Utrecht
01 oktober 2017 14:30 uur
Gelredome

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Er is op dit moment geen poll vraag.

Voorspellingscompetitie

1 (4) De meester 13pt
2 (3) Speedy 13pt
3 (1) tonyb 13pt
4 (2) Demougze 12pt
5 (5) EAT 12pt
6 (6) Galgenwaard 4 Ever 10pt
7 (9) Sjakie 9pt
8 (13) fanvandeFC 9pt
9 (7) fcagbu 9pt
10 (14) HTS 9pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing