FCU Fans
Inloggen

Aanmelden op FCUFANS.nl



Wachtwoord vergeten? Toegang aanvragen?

Mobiel RSS LinkedIn Facebook Twitter You Tube

Specials

Visual

Hoe is het met… Johan de Kock

08-10-2010

1 reactie


Welke oud FC Utrecht-speler kan zeggen dat hij de UEFA Cup won, dertien interlands voor Oranje uitkwam, een EK meemaakte en ook nog eens acht UEFA Cupwedstrijden met de FC speelde? Hij kwam zeven jaar voor FC Utrecht uit en is tegenwoordig trainer van de Treffers uit Groesbeek. We praten na een training van die Hoofdklasser met Johan de Kock over zijn imposante carrière.

De ontdekker Han Berger
Johan de Kock begon met voetbal op zijn tiende in zijn geboorteplaats bij v.v. Sliedrecht waar hij in 1984 werd opgepikt door FC Groningen. Eerder wees hij een aanbod van Feyenoord af om als amateur in het tweede te komen voetballen. Hij viel de Groningers op tijdens een oefenwedstrijd tussen zijn club en Groningen. Han Berger was destijds trainer bij de Groningers en haalde hem naar het noorden. In Groningen leert hij ook zijn huidige vrouw Jacqueline kennen met wie hij een zoon en dochter krijgt. “Groningen was toen de vierde club van Nederland en speelde toen vaak Europees voetbal,” vertelt De Kock. In zijn eerste seizoen scoort hij vier goals in dertien competitiewedstrijden. De twee seizoenen daarop maakt hij respectievelijk elf en negen goals voor de Groningers. De Kock gaat verder over die periode: “We hadden toen een goede ploeg met Han Berger als trainer.” Bekende namen uit die periode bij Groningen zijn John de Wolf, Peter Houtman, René Eikelkamp, Jan van Dijk en ook Mark Verkuyl speelde daar. In het seizoen 1986-87 speelt de Kock zijn eerste Europese wedstrijden met Groningen tegen Galway United, Xamax Neuchatel en in de derde ronde werden ze uitgeschakeld door het Portugese Vitoria Guimaraes. Han Berger was dat seizoen opgevolgd door Rob Jacobs bij Groningen. In die zes wedstrijden maakt De Kock twee goals waaronder de enige en winnende goal in de thuiswedstrijd tegen Vitoria Guimares. Het seizoen loopt niet echt lekker omdat Jacobs het niet echt in De Kock ziet zitten.

Moeilijke start
In het seizoen 1987-88 is Han Berger de nieuwe trainer van FC Utrecht en haalt hem naar de FC. Berger kende De Kock nog van de twee jaar bij Groningen en zag in hem de opvolger van de naar Borussia Monchengladbach vertrokken topscorer Erik Willaarts. Berger haalde De Kock dus zowel naar Groningen als naar Utrecht en is dus een belangrijke man geweest in zijn carrière. Het zou een moeilijk jaar worden bij de FC. De Kock over dat seizoen: “We hadden een slechte start met onder meer grote nederlagen bij Sparta (6-2, red.) en PSV (9-0, red.). De aanpassing viel me zwaar omdat het in die tijd niet de makkelijkste spelersgroep was. Er liepen wel een aantal jongens rond die niet de makkelijkste waren. Ik kwam binnen als de nieuwe spits en was toch een bedreiging voor John van Loen.” In de maand september wordt er niet verloren en gaat het al een stuk beter met onder andere een thuiszege op Ajax en in de UEFA Cup wordt het Oostenrijkste Lask Linz uitgeschakeld. In de tweede ronde van de UEFA Cup wordt Hellas Verona geloot. De thuiswedstrijd eindigt in 1-1 en in Italië maakt De Kock vlak na de 1-0 van Antonio Di Gennaro de 1-1 en lijkt de wedstrijd op een verlenging uit te draaien. “Daar leek het inderdaad wel op ja. Tot Herman Verrips in blessuretijd een eigen goal maakt. Hij had even daarvoor al een flinke elleboog van Preben Elkjær-Larsen gehad en zijn hele oog zat dicht.” Dat jaar kreeg De Kock ook te maken met Willem van Hanegem als assistent van Berger. De Kock over van Hanegem: “Willem was fantastisch in zijn gesprekken en kon momenten terughalen uit de wedstrijden. Maar voor de groep dingen uitleggen had hij niet zo. Hij kon uren over voetbal praten en dan kon hij een situatie van vijf jaar daarvoor nog terughalen. Over een bal die ik van rechts naar links speelde maar beter met mijn buitenkant had kunnen doen want dan had die speler er beter voor gestaan. Maar een opstelling erbij maken en een tactisch plaatje erbij maken deed hij niet en kon hij niet. Dat is niet zijn kracht ook.” De FC eindigt dat jaar op de tiende plaats en De Kock maakt in dat seizoen acht goals in 33 wedstrijden. Achteraf gezien een moeilijk jaar dus voor De Kock bij de FC. “Ja, dat jaar is een goede leerschool geweest die me later van pas kwam toen ik naar Roda en Schalke 04 ging. Die overstappen, waren niet meer zo groot en moeilijk. Jan Wouters heeft ooit eens gezegd: Heb je je in Utrecht aangepast, dan pas je je overal snel aan. En daar kan ik over meepraten,” aldus de inmiddels 45-jarige De Kock over zijn eerste seizoen in Utrecht.

Het ontslag van Cees Loffeld
Het jaar daarop gaat het sportief gezien nog steeds niet best met de FC. Een twaalfde plek op de ranglijst is het eindresultaat. Johan de Kock is inmiddels getransformeerd naar verdediger en lijkt daar zijn plek gevonden te hebben. “Mijn eerste jaar als verdediger heb ik heel veel geleerd van mijn medespelers. Niet waarschuwen maar gelijk slaan en schoppen, zeiden ze. Bij Willem II kreeg ik heel snel een rode kaart. David Loggie gaf me een tik en ik trapte hem na en ik kon meteen vertrekken. Daar heb ik wel van geleerd,” vertelt De Kock lachend. In het seizoen 1989-90 wordt Cees Loffeld de nieuwe trainer van FC Utrecht. Hij komt over van Elinkwijk en maakt bij de FC zijn debuut als trainer in het betaalde voetbal.
Loffeld maakt De Kock aanvoerder nadat Gijs Steinmann naar Dundee United vertrok. De Kock over de mens en trainer Loffeld: “Hij was een lieve beschaafde man, te beschaafd voor het betaalde voetbal. Altijd gedreven en had veel kijk op het spelletje. Hij had moeite om te overleven en had ook geen enkele ervaring in het betaalde voetbal.” Cees Loffeld zat als speler begin jaren ´70 drie jaar lang bij de selectie van de FC Utrecht maar speelde geen duel in het eerste. Zijn terugkeer bij FC Utrecht als trainer werd dus ook geen succes. “Loffeld kwam voor het betaalde voetbal net wat te kort als voetballer en als trainer. Zijn ontslag was toen echt een soap. Vooral omdat veel mensen eerder geïnformeerd waren dan de betrokkene zelf en dat was niet netjes. Ik was toen aanvoerder en daar heb ik me toen wel druk om gemaakt. Dat heb ik voorzitter Theo Aalbers ook wel kwalijk genomen. Dat hij zijn eigen show aan het opvoeren was. Dat was jammer dat het zo gelopen is. Dat kan niet en hoort ook niet,” vervolgt De Kock. De naam Theo Aalbers doet veel mensen herinneren aan een voorzitter die nog steeds wordt gezien als één van de betere uit de clubhistorie. De Kock over de oud-voorzitter: “Hij was voor de rest een goede voorzitter. Was duidelijk en iedereen wist waar hij aan toe was bij hem. Aan de andere kant was hij natuurlijk wel een alleenheerser. Dat kon toen nog, tegenwoordig kan dat niet meer. Alhoewel Nijland dat bij Groningen nog wel is en bij Ajax had je Van Praag en Van de Herik bij Feyenoord was dat ook. Aalbers had ook de uitstraling en de persoonlijkheid om de baas te zijn. Toen hij naar de KNVB vertrok is het ook even rommelig geweest op bestuurlijk niveau. Het is gewoon belangrijk om te weten waar en bij wie je terecht kan en dat was toen even een rommeltje toen hij weg was.” Na het ontslag van Loffeld nemen Henk Vonk en technisch manager Hans Ooft het roer tijdelijk over. Uiteindelijk is het Ab Fafié die in oktober 1990 de nieuwe trainer van de FC wordt.

De succesformule van Fafié
Toen Fafié het overnam stond de club er beroerd voor met een positie onderin de ranglijst.
Zijn eerste tegenstander is het in vorm zijnde Ajax en die weet de FC op 0-0 te houden. De fans zijn enthousiast en hopen op de ommekeer. In de rest van het seizoen worden nog maar drie wedstrijden verloren en dat jaar incasseerde de FC slechts 29 tegentreffers. Aan het eind van het seizoen behaalt de FC Europees voetbal door op de vierde plaats te eindigen. De Kock over de succesformule van Fafié: “We haalden echt uit een onmogelijke positie Europees voetbal. Fafié was heel duidelijk, hij herhaalde heel veel. Hij kwam binnen en haalde de discipline aan. Laten we datgene wat we goed kunnen goed uitvoeren en dat was verdedigen. Af en toe een doelpuntje maken en achterin niks tegen krijgen en je wint met 1-0 of speelt 0-0. Dan was het nog altijd 1 punt en zeker in het oude tweepuntensysteem viel de schade dan nog wel mee. Ik mocht onder Fafié de middellijn niet over, als ik dat wel deed stond hij daar met een pistool, haha. Maar we verloren zelden onder hem met dat systeem. We kregen daardoor natuurlijk ook een heel hecht team zo.” De hechte verdediging was toen de kracht van de FC. Met spelers als Verrips, Liesdek, Van der Meer en de net doorgebroken Roest zat het achterin wel goed. Dat Fafié daar de nadruk op legde was gezien de positie op de ranglijst wel logisch. Ook de kracht van de weer opgeleefde Smolarek werd goed gebruikt. De Kock over de Pool: “Smolarek was een fantastische voetballer en is een leuke en positieve gozer. Echt een slimme vos, hij was niet groot, maar wat hij had gebruikte hij om zijn tegenstander slim af te zijn. Hij heeft natuurlijk veel meegemaakt en in de top gespeeld bij Eintracht Frankfurt en Feyenoord en ook veel interlands voor Polen gespeeld. Zijn zoon Ebi vind ik ook goed, onvoorstelbaar dat hij geen club heeft op dit moment. Die zal nu bij de FC ook niet misstaan.” De Kock mocht dus voor de tweede keer met de FC Europees voetbal spelen. In de eerste ronde werd het Oostenrijkse Sturm Graz met twee overwinningen uitgeschakeld. De loting voor de tweede ronde koppelde de FC aan een droomtegenstander, het grote Real Madrid kwam naar Utrecht en zou met 1-3 winnen. De Kock vertelt: “Madrid was echt mooi, vooral de thuiswedstrijd was fantastisch, een groot feest ook. Jammer van de uitslag. Het begon zo mooi na de snelle 1-0 van Smolarek. Zij waren te goed voor ons. Alleen de fouten die aan de tegengoals vooraf gingen waren zonde. Van Ede gaat bij een vrije bal niet vrij uit. Roest en Van Ede hebben een miscommunicatie bij de derde goal. Het was wel een mooie ervaring en een mooie club om tegen te spelen. Dat was mooi om mee te maken.” De uitwedstrijd zal een formaliteit worden. De Kock weet nog opvallend veel details en gaat verder: “In de uitwedstrijd verloren we met 1-0 maar ook dat was niet nodig, weer een vrije trap die Van Ede had kunnen hebben. Maar het is niet voor niks zo’n grote club die op basis van naam al een ronde verder waren. Helaas waren daar niet veel toeschouwers aanwezig. Dat was wel jammer dat het zo akelig leeg was daar. Maar het was wel een mooie belevenis.”

De mindere jaren en het vertrek
De FC was het seizoen weer goed begonnen maar zakte vanaf de winterstop weer helemaal in. De Kock legt uit hoe dat kwam: “De kracht van Fafié was gelijk ook zijn zwakte. Toen hij kwam was het heel vernieuwend voor ons. Maar na één jaar was het elke dag hetzelfde en zo de hele week door. Zijn besprekingen waren vaak hetzelfde. Dat werd uiteindelijk ook zijn ondergang, dat werd op een gegeven moment saai en dan pik je het als speler niet meer op. Op een gegeven moment wordt je het zat om elke keer weer hetzelfde verhaal te horen en weer dezelfde oefenstof door te nemen. Het publiek begon te morren door de speelwijze, maar in Duitsland spelen ze niet anders.” Na drie jaar vertrekt Fafié en is Leo van Veen de nieuwe trainer. De droom van de fans komt uit. Mister Utrecht wordt eindelijk trainer van de FC. De Kock over die tijd met van Veen: “Het klikte niet zo goed tussen hem en meerdere spelers. Hij was geen goede trainer in mijn ogen. De laatste wedstrijd van dat jaar (1993-94, red) moesten we ons veilig spelen in Breda tegen NAC. We hadden toen genoeg aan een punt en speelden daar 2-2 waardoor we dus de nacompetitie ontliepen. Achteraf gezien hadden we ook mogen verliezen omdat de concurrentie verloor. Wij speelden die dag om niet te degraderen en NAC speelde voor UEFA Cup voetbal.” Het zal de laatste wedstrijd van de Kock voor FC Utrecht worden. Hij vertrekt vanwege een bestuurlijke chaos en een slechte band met van Veen naar Roda JC en David Nascimento wordt in een ruil betrokken en neemt zijn plaats bij de FC in. Een mooie periode van zeven jaar bij de FC wordt afgesloten waarin De Kock drie keer door de supporters werd verkozen tot speler van het jaar en hij debuteerde als FC-er zelfs in Oranje.

Het winnen van de Uefacup
De Kock zal twee jaar bij Roda JC blijven. Het zouden twee succesvolle jaren worden in Limburg. Het eerste jaar wordt Roda zelfs tweede en het tweede jaar vierde. De Kock over die tijd: “We hadden toen echt een sterke groep. We verloren het eerste jaar maar twee wedstrijden en wonnen op de laatste speeldag zelfs met 5-0 van Feyenoord. Dat kan je haast niet voorstellen dat een club als Roda met zulke cijfers van een topclub wint. We waren toen als ploeg ook beter dan de club. De club was niet rijp voor deze successen.” Na de twee jaar bij Roda vertrekt de Kock samen met trainer Huub Stevens naar Schalke 04. In het eerste seizoen (1996-97, red.) bij Schalke wordt hun oude club Roda in de eerste ronde van de Uefacup uitgeschakeld. Aan het eind van dat seizoen wint Schalke zelfs de Uefacup door in de finale Internazionale na strafschoppen met 4-1 te verslaan. Na de 1-0 zege in Gelsenkirchen gaat Schalke vol vertrouwen de return in Milaan in. Lange tijd ziet het er naar uit dat Schalke het in de reguliere tijd al gaat redden, maar vlak voor tijd schiet Zamorano de 1-0 binnen en moet verlenging de beslissing brengen. In die verlenging wordt niet meer gescoord en dus wordt de laatste UEFA Cupfinale die over twee wedstrijden gespeeld wordt door penalty’s beslist. Het bomvolle San Siro-stadion ziet Schalke 04 die penaltyserie beter nemen en dus de Uefacup winnen. De Kock zou de vijfde strafschop voor Schalke moeten nemen maar hoeft niet in actie komen omdat Winter en Zamorano al misten namens Inter. De Kock over dit hoogtepunt: “In de finale dachten ze dat ze ons wel even zouden pakken, maar dat pakte dus anders uit. Ze kwamen in Duitsland voor de warming-up zelfs niet naar buiten toe. Dat moet je tegen Duitsers niet doen. Dan teken je eigen ondergang. Ik was de enige Nederlander die de finale speelde. Youri Mulder kon niet meedoen omdat hij zijn kruisbanden had gescheurd. Marco van Hoogdalem was niet speelgerechtigd omdat hij eerder dat jaar al met Roda in de UEFA Cup had gespeeld.”

Het EK in Engeland
Een ander hoogtepunt in de carrière van De Kock is zijn uitverkiezing voor Oranje en het EK’96 in Engeland. Na zijn debuut in februari 1993 speelde De Kock nog twaalf interlands. De Kock over zijn debuut: “Ik debuteerde in de Galgenwaard voor Oranje tegen Turkije. Ik speelde toen nog voor de FC en we wonnen met 3-1. Hakan Şükür was toen spits van Turkije en die debuteerde die avond ook net als bij ons Marc Overmars ook debuteerde. Dick Advocaat was toen bondscoach.” Twee jaar later wordt de Kock weer opgeroepen voor Oranje, dit keer is Guus Hiddink de bondscoach. Hij speelt vier EK-kwalificatiewedstrijden en plaatst zich met Oranje voor het EK’96 in Engeland na een beslissingsduel tegen Ierland op Anfield Road in Liverpool. Op dat toernooi speelt hij alle vier de wedstrijden, twee in de basis en de andere twee als invaller. In de kwartfinale verloor Oranje van Frankrijk na strafschoppen. De Kock was één van de vier spelers die vanaf elf meter scoorde. Omdat Frankrijk elke penalty maakte en Clarence Seedorf als enige mistte werd Oranje uitgeschakeld. Een jaar later zou De Kock nog één interland spelen. In en tegen Zuid-Afrika mocht hij in de tweede helft invallen. Het zou zijn dertiende en laatste interland zijn. Hij is trots op die interlands: “ Dat was een mooie periode, dat is het toch het hoogste wat je kunt spelen. Voor de nationale ploeg spelen is het mooiste wat er is. Het EK in Engeland en de Uefacupwinst in 1997 zijn de twee hoogtepunten uit mijn carrière. Dat zijn toch wel de krenten uit de pap als voetballer en sportman.” Genoeg hoogtepunten dus voor De Kock, die ook nog eens een keer tweede en derde werd bij de ‘Voetballer van het Jaar’-verkiezing. Daarvoor kreeg hij toen een bronzen en zilveren voetbalschoen. Daarnaast heeft hij met alle clubs waar hij gespeeld heeft Europees voetbal gehaald. Hij gaat verder: “Hoogtepunt bij FC Utrecht waren de Europese wedstrijden en dan vooral tegen Real Madrid. Dat is zeker voor een club als FC Utrecht het hoogst haalbare. We hadden toen een top drie met Ajax, Feyenoord en PSV en dan kon je als andere club hooguit vierde worden. En dat heb ik dus een aantal keer mogen meemaken. Ik ben met Groningen en FC Utrecht vierde geworden en met Roda JC ben ik zelfs tweede geworden. Dus heb ik eigenlijk altijd het hoogste gehaald met de clubs waar ik voor speelde. Met FC Utrecht wonnen we thuis vaak van Ajax en Feyenoord. Uit lukte het nooit. Wel haalden we voor het eerst in de historie een punt in de Meer tegen Ajax in het seizoen 1990-91. Tegen PSV hadden we het altijd lastig, we verloren in 1989 thuis met 1-7 van PSV. Willaarts scoorde binnen een minuut 1-0 maar daarna was het snel over. Romario scoorde toen vier goals. Die gozer was echt goed, sjongejonge. Die kon je met je ogen amper volgen laat staan met je benen.”

Een nieuwe carrière
Op 18 september 1999 speelt Johan de Kock zijn laatste competitiewedstrijd voor Schalke 04. Een imposante carrière met vele overwinningen wordt afgesloten met, hoe kan het ook anders, een 1-0 zege op Unterhaching. Hij moet stoppen vanwege een blessure aan de linkerknie die hij een jaar eerder al opliep en nooit meer te boven is gekomen. In augustus 2001 nemen zestigduizend Schalke-fans afscheid van de Kock. Een bomvol Arena Auf Schalke scandeert zijn naam. Zijn voetbalcarrière is afgelopen en een nieuwe carrière staat voor de deur. Omdat De Kock al zijn gehele voetballoopbaan werkzaam is in de weg- en waterbouw valt hij niet in een zwart gat. Hij is tegenwoordig voor 20 uur per week adviseur voor de Gemeente Utrecht betreffende het Leidsche Rijn-project en is daarnaast eigenaar van een aannemersbedrijf in Varsseveld. De Kock is ook nog werkzaam in de voetballerij als trainer van zondaghoofdklasser de Treffers uit Groesbeek. Eerder was hij trainer van vv Rheden en Germania uit Groesbeek. Voor oefenmeester 1 heeft hij nog stage gelopen bij FC Utrecht. Hij liep toen mee met Henk Vonk bij de A1. Sinds dit seizoen is De Kock trainer van de Treffers waar hij oud-prof Eus Marijnissen opvolgde. De Kock als trainer staat boven de groep en zorgt dat de conditie van de selectie op hoog niveau is. Een terugkeer in het betaalde voetbal sluit De Kock ook niet uit. “Ik zou ook wel trainer willen worden in het betaalde voetbal. Ik heb alleen mijn diploma nog niet. Je moet daar voor toegelaten worden en dat is niet voor iedereen weggelegd. Als je meer dan veertig interlands hebt gespeeld wordt je toegelaten en ik heb er maar dertien gespeeld.” Maar De Kock heeft niet alleen de ambitie om trainer in het betaalde voetbal te worden. Ook een functie als directeur lijkt hem op het lijf geschreven. Hij gaat verder: “Mijn naam werd drie jaar geleden genoemd als nieuwe technisch directeur van de Graafschap. Dat is niks geworden omdat ze niet wisten of de functie technisch of algemeen directeur was. Was meer een oriënterend gesprek. Ik zou beide functies bij FC Utrecht of een andere betaald voetbal organisatie wel ambiëren ja. Ik heb ook goede contacten met FC Utrecht, dus je weet nooit wat de toekomst brengt. Ik heb nog steeds een goede naam binnen de club, door mijn prestaties, ik heb me altijd netjes gedragen en me ook naar de supporters toe altijd positief gepresenteerd.”

Het huidige elftal
Omdat De Kock door zijn werk veel in de buurt van Utrecht is volgt hij het wel en wee van de club allemaal wel. “Ja, via de krant of collega’s die de wedstrijden bezoeken, maar niet zo intensief dat ik du Chatinier bel met tips enzo. Ik heb niet met hem gespeeld, hij was net gestopt toen ik bij de FC kwam en hij werd toen elftalleider. Ton de Kruyk zat toen nog wel bij de selectie. Heel veel jongens met wie ik samengespeeld heb zijn nu werkzaam bij de FC of hebben daar gewerkt. Ze zijn sterk vertegenwoordigd binnen de club en dat is een goede zaak.” En dat is inderdaad een behoorlijk lange lijst: Adelaar, Van Ede, Van Loen, Van der Meer, Oosterhuis en Plomp werkten in verschillende functies al eens bij de FC en tegenwoordig zijn Alflen, De Jong, De Kruijff, De Kruyk, Roest en Wijnands actief binnen de club. Echt veel contact heeft De Kock niet met oud-spelers. “Als ik met oud-Utrecht of oud-Schalke speel dan zie en spreek je elkaar natuurlijk wel, maar daarbuiten spreken we elkaar zelden. Ik spreek nog wel eens met Van Ede, Verrips, De Kruyk en Du Chatinier, maar wel heel onregelmatig en het is niet zo dat we elkaar bellen ofzo. Met Ruud Hesp en Marc Wilmots die ik van Roda en Schalke ken heb ik wel vaker contact. De enige van mijn tijd bij FC Utrecht waar ik nog wel contact mee heb is oud voorzitter Pim Toorenburgh. Hij is nog even vervanger van Theo Aalbers geweest. Daar heb ik een goede vriendschap mee. We gaan wel eens uit eten met de vrouwen en ik bezoek met hem eens per jaar een wedstrijd van de FC. Hij heeft businesskaarten en als ik kan dan ga ik wel eens kijken.” Over het huidige team heeft hij ook een uitgesproken mening: “Clubs al Vitesse en NEC ben je al ver vooruit. Die waren een tijd terug een stap verder maar nu is de FC verder. Bij Vitesse is het al jaren kommer en kwel, ik woon in de buurt van Arnhem en hoor wel eens dat ze eigenlijk aan de grond zitten en puur leven uit de gratie van geldschieters. Maar FC Utrecht doet het leuk en spelen lekker mee. Al hebben ze op dit moment nog geen ploeg om voor de eerste vijf te spelen,” beëindigd De Kock het gesprek.

Hubert Buter en Patrick van Tergouw

 

Het interview met Johan de Kock is gepubliceerd in FCU Fans! - Jaargang 05 - Nummer 02 (december 2009)

Reacties

Bij dit bericht is 1 reactie geplaatst.
U kunt reacties lezen en plaatsen na het inloggen.

Reactie plaatsen



Naar boven

|

Home



Aankomende wedstrijd

UitploegThuisploeg
VitesseFC Utrecht
01 oktober 2017 14:30 uur
Gelredome

Aanmelden Nieuwsbrief




Poll


Er is op dit moment geen poll vraag.

Voorspellingscompetitie

1 (4) De meester 13pt
2 (3) Speedy 13pt
3 (1) tonyb 13pt
4 (2) Demougze 12pt
5 (5) EAT 12pt
6 (6) Galgenwaard 4 Ever 10pt
7 (9) Sjakie 9pt
8 (13) fanvandeFC 9pt
9 (7) fcagbu 9pt
10 (14) HTS 9pt

Sponsors


Ook sponsor worden?

Ook geïnteresseerd in onze sponsor- en/of advertentiemogelijkheden?


Sitemap  |  Disclaimer  |  Links  |  FC Utrecht Headliner  |  Copyright © 2005-2017 FCUFans.nl / Stichting True Support

Realisatie Cartel Internet en Marketing